اینگرید بتانکور: معاهده بین بلژیک و ایران درها را به روی تجارت انسان باز می کند.

این فرانسوی-کلمبیایی، گروگان سابق فارک، از ضعف واکنش‌های غرب به سوء قصد علیه سلمان رشدی، نویسنده، ابراز تاسف می‌کند. او ارتباطی با پیمان انتقال زندانیان بین بلژیک و ایران می بیند.

چه ارتباطی بین تلاش برای ترور سلمان رشدی و معاهده تبادل زندانیان منعقد شده بین ایران و بلژیک وجود دارد؟

خیلی واضح مرتبط است. این دو سوء قصد علیه افرادی است که متفاوت فکر می کنند و جرأت می کنند با نسخه افراطی ایرانی اسلام روبرو شوند. سلمان رشدی، نویسنده ای مسلمان الاصل، نظراتی را ارائه کرد که در جهانی که آزادی بیان را محترم می شمرد و تفاوت را تحمل میکرد، قابل قبول بود. اما او خود را زیر حکم اعدام می بیند، زیرا متفاوت فکر می کند.

در مورد معاهده انتقال، هدف آن آزادی یک تبعه دیپلماتیک ایران است که مأموریت ترور اعضای مقاومت ایران را داشت، زیرا آنها نیز با این نسخه از اسلام مخالف هستند. اسدالله اسدی یک تبعه ایرانی است که دولت ایران حقوق می گیرد، دیپلمات، نماینده ایران در اروپاست... ما خوش شانس بودیم زیرا سرویسهای اروپایی برای جلوگیری از حمله متحد شدند. هنگامی که عدالت اروپایی ما با وجود همه مشکلات از طریق دادگاه آنتورپ کار خود را انجام داد، اما الان خود را با یک قدرت سیاسی می یابیم که تسلیم فشار ایران می شود. تهران این کار را به منفورترین شکل انجام می دهد، با گروگان گرفتن گردشگران اروپایی و استفاده از آنها به عنوان ابزار چانه زنی.

شما جزو احزاب مدنی در محاکمه اسدالله اسدی بودید. امروز، یک درخواست تجدیدنظر (به ویژه از طرف شما) علیه معاهده انتقال زندانیان بین بلژیک و ایران در حال بررسی است. ممکن است برای ما توضیح دهید که چرا مخالف این معاهده هستید؟

این معاهده راه را به روی تجارت شرم آور انسان ها باز می کند.

این  دیگر یک بلژیکی، یک سوئدی، یک انگلیسی، یک فرانسوی نیست که گروگان گرفته میشود، بلکه صدها نفر خواهند بود. من شش سال و نیم در دست تروریست ها بودم. من از ناراحتی خانواده های کسانی که در دست دولت تروریستی مانند ایران هستند آگاهم. این خانواده ها جز از طریق این معاهده هیچ امکان دیگری برای رسیدن مجدد به عزیزان خود نمی بینند. من سنگینی وحشتناک دانستن رنجی را که موقعیت من بر این خانواده ها تحمیل می کند، در درون خود حمل می کنم. ما باید مردمان خود را از راه دیگری بیرون بیاوریم. چیزی که می خواهم بگویم وحشتناک است، اما ترجیح می دهم مانند انگلیسی ها پول بدهم. من این راه را به قاچاق انسان ترجیح می دهم. چون می بینم به کجا می رویم. و من دلهره زیادی دارم...

ما باید ممنوعیت سفر اتباع خود به ایران را صادر کنیم.

این یک اقدام حفاظتی ضروری است زیرا هر اروپایی یک هدف است. کشورهای ما و سران دولت ما باید برای محکوم کردن این معامله متحد شوند. این باید یک تصمیم سیاسی باشد.

در حال حاضر ما بیشتر به سمت یک توافق جدید بین ایران و کشورهای غربی در مورد برنامه هسته ای ایران حرکت می کنیم.

این دیکتاتوری تئوکراتیک بیش از 40 سال است که برقرار است. او یک هدف و برنامه ای دارد که تا حد زیادی به آن پایبند است: صدور دیدگاه خود در جهان، نابود کردن ارزش های غربی (دشمن). از طرف خود ما هر چهار یا پنج سال یک بار دولت عوض می کنیم. هر دولتی می خواهد این کار را متفاوت از دولت قبلی انجام دهد. ایرانی ها این قانون آونگ را خوب می شناسند. آنها زمان دارند: مهره خود را در حالی که منتظر دولت های ضعیف تر هستند، روی صفحه شطرنج حرکت می دهند.

علاوه بر این، آیا جهان متوجه اتحاد روسیه و ایران نیست؟ ما همچنان می خواهیم با ایران پیمان ببندیم؟ در ذهن رهبران غربی چه می گذرد؟

https://www.lesoir.be/460527/article/2022-08-19/ingrid-betancourt-le-traite-entre-la-belgique-et-liran-ouvre-la-porte-au