هدف رژيم ايران از مذاكرات: چك اراده و عرضه باراك اوباما

حسن روحاني رئيس‌جمهور ايران دروغ مي‌گويد كه ايران هيچ موقع قصدي براي ساختن بمب اتمي نداشته است. مهندسان اتمي ايران كه پناهنده شده‌اند به مقامات آمريكايي گفته‌اند كه در اواخر دهه 1980 برنامه اتمي ملاها كه در آنزمان مخفي بود به‌طور كامل براي چنين سلاحي طراحي شده بود. از آن زمان به بعد همه اطلاعاتي كه سرويسهاي مخفي كشورها غربي پيگيري كرده‌اند حاكي از مطابقت با آن افشاگريهاي اوليه بوده است... واقعيتهاي صحنه اين است كه رژيم آخوندي بيش از 19000 سانتريفيوژ و يك تاسيسات آب سنگين كه نزديك به خاتمه ساخت آن است را در اختيار دارد. واشنگتن نمي‌خواهد كه مجدداً وارد جنگ ديگري در خاورميانه شود و تهران نيز آن را مي‌داند. دولت آمريكا و كنگره در حال دست زدن به اين قمار هستند كه تحريمات براي فائق آمدن به دغلكاري و حقه بازيهاي مزمن و ديرينه اين رژيم كافي خواهد بود... و بزباني علي خامنه‌اي و سپاه پاسداران و روحاني كه در دهه 1990 نقش عمده‌يي در توسعه برنامه اتمي ايران نداشته است، حاضر خواهند بود كه قبول شكست نموده و بپذيرند كه "شيطان بزرگ "كه تمامي هويت جمهوري اسلامي در ضديت با آن ساخته شده است به آرزوهاي اتمي آنها فائق آمده است... دست‌يابي به چنين لحظه‌يي در جمهوري اسلامي فوق‌العاده سخت خواهد بود چرا كه چنين مصالحه‌يي معادل خودكشي روحي و رواني اين رژيم خواهد بود... رهبران جمهوري اسلامي احتمالاً به يك دليل وارد اين مذاكرات [دور جديد]مي‌شوند: تا اراده و عرضه باراك اوباما را چك و آزمايش بكنند. آنها مي‌خواهند ببينند كه آيا تهران مي‌تواند بمب اتمي و كاهش تحريمات هر دو را داشته باشد. استراتژي چنين كاري امر پيچيده‌يي نيست. اين رژيم مي‌تواند كار بر روي تاسيسات آب سنگين كه مسير دست‌يابي به پلوتونيوم جهت بمب اتمي است را متوقف نمايد و غني‌سازي 20 درصدي اورانيوم را كه قدم بزرگي در جهت غني‌سازي در حد تسليحاتي است را بخواباند ولي بدون خاتمه دادن قابل تائيد به توليد سانتريفيوژها، اين رژيم مي‌تواند به توليد آنها ادامه داده و بدينوسيله زمان مورد نياز براي تبديل اورانيوم غني شده تا حد تسليحاتي اتمي خود را... با داشتن سانتريفيوژهاي پيشرفته كاهش دهد».