بهاي آزادي

مسئوليت شوراي شهر در آبادان را عهده‌دار شد. ديري نپاييد كه پدرم هدف سياستهاي ضد‌مردمي حكام مرتجع تازه بدوران رسيده قرار گرفت و از اين مسئوليت استعفا داد و گفت مسيري كه مد نظرم بود اين نيست در نتيجه سلاحش را تحويل داد و از كميته به‌اصطلاح انقلاب خارج شد. در آن زمان پدرم اعلام كرد كه مسيري كه مي‌خواست ادامه دهد همان مسير انقلاب ضدسلطنتي بود و براي محقق شدن آن‌چه در نظر داشت اين مسير را در مجاهدين خلق پيدا كرد و از آن ببعد لحظه اي درنگ نكرد تا اين‌كه پدر و مادر و يك خواهر و يك برادرم به‌دست دژخيمان آخوندي به‌شهادت رسيدند. سال 67 خواهر قهرمانم شهناز به‌دست دژخيمان آخوندي در عمليات فروغ جاويدان به‌شهادت رسيد و برادرم نيز سال 82 در اشرف جان باخت. طوريكه از اعضاي خانواده‌ام تنها يك خواهر و يك برادر برايم باقي ماند و سالهاست به اتفاق خواهر و برادرم مشغول مبارزه عليه اين رژيم جنايتكار هستيم. در حمله 10شهريور نيروهاي عراقي به مجاهدين غيرمسلح در قرارگاه اشرف، نيروهاي تحت‌امر مالكي 52تن از مجاهدين را در حالي‌كه تعدادي از آنها دستشان از پشت بسته بودند به ‌شهادت رساندند و مجروحان را در كلينك اشرف قتل‌عام كردند. مزدوران هم‌چنين 7تن از مجاهدين اشرفي را به‌گروگان‌گرفتند كه 6تن از آنان زنان مجاهد هستند. داشتم فكر مي‌كردم، چرا آمريكاييها كه به ازاي گرفتن سلاحهاي ما اشرفي ها، در موافقتنامه رسمي به حفاظت يكايك ما مجاهدان اشرفي تا فرجام نهايي متعهد شده بودند، تا همين لحظه ما را بي‌دفاع در دهان گرگ، رها كرده‌اند و چرا آمريكاييها تا اين لحظه قولهاي مكتوبي كه به ما دادند را نقض كردند؟ از نظر رژيم ما مجاهدين يا بايد تسليم شويم و يا تو به كنيم و يا نابود شويم ولي ما ساليان سال است كه به رژيم ضدبشري آخوندي فرياد هيهات من الذله سر داده‌ايم.. در چهارمين ماه بعد از حمله به اشرف، به‌رغم همه اقدامات و مراجعات روزمره و درخواستهاي وكلا و خانواده هايمان، هنوز حكومت عراق خود را در اين جنايت بزرگ عليه بشريت بي‌تقصير جلوه مي‌دهد و به اين صورت جامعه جهاني را به سخره گرفته است، و آمريكا و ملل‌متحد تا الآن سكوت كرده‌اند در حالي كه به خوبي مي‌دانند اين سكوت كشتار ديگري را زمينه سازي مي‌كند. اما در17دسامبر 2013 تصميم دادگاه اسپانيا عليه مسئولان مستقيم كشتار اول سپتامبر 2013 و اعدام جمعي 52تن از ساكنان و به گروگان گرفتن 7تن به اتهام جنايت عليه جامعه بين‌المللي، يك پيروزي براي ما به‌شمار مي‌رود و ما را به يك اهرم نيرومند قضايي عليه مسئولان جنايت عليه بشريت مجهز كرد . اي آزادي ما بهاي ايستادگي در مقابل اين بي‌عدالتي را مي‌دهيم تا به تو دست يابيم. در آخر، وقتي كه به گذشته پر فراز و نشيب خود و دوستانم نگاه مي‌كنم كساني را مي‌بينم كه بهاي آزادي را مي‌پردازند و به پيروزي سرفرازانه فكر مي‌كنند، و كسي نمي‌تواند آنها را نا اميد و مايوس كند. ».
روزنامه البلاد- بحرين 25 ژانویه 2014