قیام ۳۰ تیر مردم ایران در سال ۱۳۳۱ در حمایت از دکتر مصدق در برابر شاه خائن و سالروز تاسیس شورای ملی مقاومت
«روز ۳۰تیر ۱۳۳۱ روز تجلی اراده خلق؛ در آن روز، خلق بر ننـگ تسلیم پیروز شد. در آینده از این روزهای طلایی بسیار خواهیم داشت»
(مسعود رجوی در دادگاه نظامی - بهمن ۱۳۵۰)
سالروز قیام ملی مردم ایران علیه دیکتاتوری سلطنتی با شعار یا مرگ یا مصدق
در قیام ۳۰تیر ۱۳۳۱ مردم تهران از دل و جان فریاد «یا مرگ، یا مصدق» سرمیدادند و در حمایت پرشور خود از او، اراده یک ملت بپا خاسته را علیه سلطه استعمار و ارتجاع سلطنتی بازتاب مینمودند. بیجهت نبود که وصیت فرمود پیکرش در کنار شهیدان ۳۰تیر بهخاک سپرده شود. همچنانکه در سال ۱۳۴۰، با اشاره به تجربه ارتش آزادیبخش الجزایر، پیام خود را با صراحت به نسلهای بعد رساند و نوشت: «ملتی هم هست که در راه آزادی و استقلال از همه چیز میگذرد و دیگران هم اگر علاقه به وطن دارند باید از همین راه بروند و آن را انتخاب نمایند» (قسمتی از مقالهٔ رهبر مقاومت در نشریهٔ مجاهد ۴۰۱ ـ ۲۰مرداد ۱۳۷۷).
در تاریخ مردم میهن ما، روزهای فراموشیناپذیر مختلفی بهثبت رسیده که روزهای سرنوشتساز محسوب میشوند. روزهایی که عموم مردم ما در غمها و شادیهای آن با یکدیگر سهیم بودهاند. روز ۳۰تیر ۱۳۳۱ یکی از همین روزهاست. روزی که مردم ایران یکپارچه بپا خاستند و در برابر دیکتاتوری سلطنتی یکصدا خواستار بازگشت دکتر مصدق پیشوای نهضت ملی و نخستوزیر تنها حکومت ملی ایران شدند. مردم غارتشدهیی که بر روی دریای نفت زندگی میکردند اما حاصل رنجشان را قدرتهای استعماری و دربار وابسته به آنها بهیغما میبردند و مردم ایران در فقری جانکاه بهسر میبردند.
مصدق کبیر خود درباره قیام ۳۰تیر مردم ایران گفت:
«روز سیام تیر در تاریخ مبارزات ممتد ملت ایران فراموشنشدنی نیست زیرا در این روز تمام افراد ملت از هر طبقه و مقام در مقابل تحریکات اجانب یکدل و یکزبان قیام و اقدام کردند».
بهمناسبت ۳۰ تیر سالروز تأسیس شورای ملی مقاومت ایران
شورای ملی مقاومت ایران در ۳۰ تیر ۱۳۶۰، در سالگرد قیام ملی ۳۰ تیر تأسیس شد. همزمانی این تاسیس یادآور این است که این شورا ادامهدهنده خط دکتر محمد مصدق، پیشوای فقید نهضت ملی مردم ایران میباشد. تشکیل این شورا برای تحقق آرمانهای آزادیخواهانه و استقلالطلبانهای است که مردم ایران بیش از یکصد سال برای آن مبارزه کردهاند.
در اساسنامه شورای ملی مقاومت آمده است: «شورای ملی مقاومت برای سرنگونی رژیم خمینی و استقرار دولت موقت تشکیل شده است».
تأسیس شورا یک ماه بعد از آغاز مقاومت انقلابی توسط مسعود رجوی و در بحبوحهٔ موج اعدامهای جنونآمیز خمینی و در سیاهترین روزهای حاکمیت اختناق در تهران خونگرفته اعلام شد.
شورای ملی مقاومت، پیوسته در کانون مبارزات مردم ایران در برابر فاشیسم مذهبی حاکم بر میهنمان قرار داشته است. اعضا و مسئولان آن عمر و زندگی خود را وقف پیشبرد آرمان رهاییبخش مردم ایران کردهاند. اعضا و مسئولان شورای ملی مقاومت فارغ از هر سمت و مسئولیتی که در سازمان کار شورا بر عهده دارند، در وهلهٔ اول خود را رزمنده جبهه نبرد آزادی مردم ایران میدانند. آنها در سردوگرم روزگار، پیوسته همراه با سایر هموطنان، در تظاهراتها، تحصنها و فعالیتها، برای رساندن صدای مظلومیت مردم ایران به گوش جهانیان حضور داشته، همراه با آنها فریاد زده و از جان مایه گذاشتهاند.
ماندگاری شورای ملی مقاومت، بهمدت بیش از ۴ دهه، بهمثابه دیرپاترین ائتلاف سیاسی تاریخ معاصر ایران، آن هم در بغرنجترین شرایط بینالمللی و منطقهای، گویای اصالت شورا و ریشههای عمیقش در جامعه ایران، خط مشی اصولی آن مبنی بر سرنگونی رژیم ضدبشری و عدم عدول از این خط اصولی و همچنین تبلور مناسبات دموکراتیک و خصلت کثرتگرای آن است.
به این ترتیب در جبهه نبرد گستردهیی که میان مردم و مقاومت ایران از خیابانهای تهران تا سراسر شهرهای میهن جریان دارد و شاخههایش در سراسر جهان گسترده است، شورای ملی مقاومت حضوری تمامعیار دارد.
اعتقاد عمیق به کثرتگرایی و مشارکت گرایشات مختلف در پروسه تصمیمگیری باعث شده که در شورای ملی مقاومت هر عضو، صرفنظر از اینکه یک سازمان بزرگ سراسری مانند مجاهدین باشد یا یک شخصیت منفرد، دارای یک حق رأی باشد. همچنین طبق تصمیمات شورا، دولت موقت که بر اساس برنامه شورا بهمدت حداکثر ۶ ماه از فردای سرنگونی رژیم آخوندی تا برگزاری انتخابات آزاد بر سر کار خواهد بود، دولتی ائتلافی است که همه احزاب و گروهها و گرایشات مختلف درون شورا در آن شرکت خواهند داشت. وظیفه شورای ملی مقاومت در وهلهٔ اول سرنگونی رژیم آخوندی است. پس از سرنگونی، شورای ملی مقاومت دولت موقتی را شکل میدهد که وظیفه اساسی آن انتقال حاکمیت به مردم ایران و مستقر ساختن حاکمیت جدید ملی و مردمی است. وظیفه انتقال حاکمیت با انتخابات آزاد برای تشکیل مجلس مؤسسان، حداکثر ۶ ماه بعد از سرنگونی دیکتاتوری آخوندی صورت میگیرد. در پایان دوره ۶ ماهه، دولت موقت از قدرت کنار میرود و مؤسسان منتخب مردم برای تعیین دولت جدید و تهیه قانون اساسی نوین آغاز بهکار میکند.
شورا با سازمانها و شخصیتهایش طیف کاملی از ترکیب اجتماعی و سیاسی ایران را بازتاب میکند. همچنان که نیمی از اعضای شورا را زنان تشکیل میدهند. شورا در عین حال، خودش الگویی از جامعه ایران فرداست و طرحهایی که شورا برای مسائل مختلف جامعه ایران از سالها پیش اندیشیده، شاهد این مدعاست.
بر اساس مصوبات شورا، در ایران فردا انتخاب و آرای عمومی اساس مشروعیت نظام آینده کشور است. آزادی عقیده، بیان و مطبوعات و آزادی تشکیل احزاب و جمعیتهای سیاسی و امنیت قضایی همه آحاد مردم و حقوق مصرّح در اعلامیه جهانی حقوقبشر تضمین میشود. همه امتیازهای جنسی و قومی و عقیدتی لغو میشوند و هر گونه تبعیض در مورد پیروان ادیان و مذاهب مختلف ممنوع خواهد بود. هیچکس بهدلیل اعتقاد یا عدم اعتقاد به یک دین یا مذهب هیچ امتیاز یا محرومیتی نخواهد داشت.
مواضع شورا در بزنگاههای خطیر سیاسی و عبور آن از گردنهها و تندپیچهای سیاسی فیالواقع هر کدام یک شاهکار محسوب میشود. همان تندپیچهایی که سایر نیروها در مواجهه با آن بهکلی از بین رفتند و اکنون جز نامی از آنها باقی نمانده است. اسناد موضعگیریهای شورا در تمامی این سالها بهصورت بیانیهها و اطلاعیهها در دسترس همگان قرار گرفته است.
به این ترتیب، امروز بهقول رئیسجمهور برگزیده مقاومت، ایران برای آیندهٔ روشنش، همه چیز دارد. بیشک نور آزادی با این عزمهای جزم به خاک ایران خواهد تابید.