توافق موقت! آيا اين يك نقطه عطف بود؟

در تاريخ 28 ماي  2013  روحاني با  تلويزيون دولتي  مصاحبه كرد  او گفت:  ما در سال 2003  گفتگو ها را در تهران  پيش برديم.  بعد از آن  مي بايستي  كه  غني سازي اورانيوم متوقف شود. اما چه چيزي بطور واقعي  انجام شد؟ شما فكر مي كنيد كه ما  توليد كيك زرد را متوقف كرديم؟  نه ما  آنرا به اتمام رسانديم...”

اما اينكه آلان به چه چيزي دست يافته شده؟ اين يك سئوال خوب است.

رژيم به اين توافق نياز داشت كه تحريمها را شل كند.  اين تحريمها  روي  سيستم  ايران بسيار آثار منفي بر جا گذاشته بود. روحاني انتخاب شد  كه عليه اين تحريمها  اقدام نمايد.  او خودش  لغو تحريمها را  بعنوان اولين هدفش اعلام كرده بود.  الان او به قسمتي  از هدفش  رسيده است.  او چيز زيادي نداده  اما بسيار بدست آورده است.  تحريما شل مي شوند بجاي يك توافق دراز مدت  يك راه حل موقت  بدست آمده است.

 روحاني رئيس جمهور  جديد  رژيم ملاها  در روز  يكشنبه  ساعت 9 صبح  در تلويزيون دولتي:

ايران به 4 هدف رسيده است

 ما مي توانيم  غني سازي را ادامه دهيم و سايتهاي  نطنز و  فردو و اراك و اصفهان را  و همچنين  بندر عباس  را  نگه داريم كه  كار كنند.

قدرتهاي جهاني  اعلام كردند كه  تحریمها سريعا شل مي شوند. و مذاكرات بر سر توافق يك راه حل دراز مدت  شروع مي شود  كه همه تحريمها لغو شوند

سيستم تحريمها  شكاف برداشت و بزودي  سقوط خواهد كرد. 

روحاني اين توافق را بعنوان  پيروزي  تاريخي  براي مردم خرج كرد.  و بعد از آن  خامنه يي  از روحاني و تيمش  تشكر كرد.

تقريبا 7 ميليارد دلار  سريعا آزاد مي شوند.  تحريمهاي  صنعت ايران نيز شل مي شوند

 و بعد از 6 ماه  خامنه يي مثل سال 2004 تصميم مي گيرد كه آيا آنها ادامه دهند يا  نه.  به هر صورت  آنها  اين برنامه را در زير  كوهها مخفي كرده اند.

واين  است موفقيت براي غرب.

در هر صورت  براي مردم ايران  مهمتر از هر چيز  سركوبي در ايران است.موج  اعدامها   مستمر بزرگتر مي شوند.  از حالا به بعد نقض حقوق بشر در ايران  بصورت وخيم تر  صورت مي گيرد كه ضعف رژيم را بپوشاند

 حمید مشیذی