خطرات ناشي از رقابت تسليحاتي در خاورميانه و نقش اتمي ايران
گزارش مجله جينز حاكي از آن است كه از پنج بازار نظامي كه با بيشترين سرعت در حال افزايش هستند، 4 بازار مربوط به بحرين، عمان، عراق و عربستان ميباشند. در حقيقت بودجه دفاعي عربستان طي تنها يك دهه گذشته 3 برابر شده است. بعد از آن، عراق است. آمريكا همچنان ميلياردها دلار كمكهاي نظامي به بغداد ميدهد تا با شورشيان در آنجا بجنگد... اما برخي از رهبران سياسي آمريكا نگرانند كه عراق در حال تبديل شدن به يك شريك نزديك و حتي عامل ايران است...
اين تنها دولتهاي خاورميانه نيستند كه در حال ذخيره كردن قدرت آتش بيشتري ميباشند، بلكه شبه نظاميان غيردولتي هم در حال تقويت شدن هستند. گزارشات حاكي از آن هستند كه حزبالله و حماس اكنون بيش از 60000 موشك و راكت دارند و از كيفيت بهتري نسبت به گذشته برخوردارند. اين سلاحها از طريق مسيرهاي مرموزي از سوريه، لبنان و ليبي قاچاق ميشوند. در سوريه، ورود سلاح براي هر دو طرف موجب ويراني كشور شده است. برنامه اتمي ايران، مشكلات موجود با مصر، بيثباتي در جاهايي مانند ليبي و درگيري اسراييل و فلسطين و حالا هم يك نسخه كامل براي يك رقابت خطرناك تسليحاتي. در اين مورد...
جاناتان شنزر، بنياد دفاع از دموكراسي ها: ... ما شاهد يك خاورميانه بسيار عصبي هستيم كه نسبت به، سر برآوردن يك ايران اتمي نگران است، در نتيجه، كشورهايي مانند عربستان، هرچه سلاح هست را دارند خريداري ميكنند. ما در آمريكا، در حال سرازير كردن 8ميليارد دلار سلاح به ارتش عراق هستيم.اسراييليها طبعاً به گسترش توان نظامي خود ادامه ميدهند و حالا هم روسيه سعي ميكند جاي پايي در اين بازار سلاح بهدست آورد. در نتيجه، من اين رقابت تسليحاتي را همچنان رو به بالا رفتن ميبينم. مثلاً عربستان اكنون به سياستهاي آمريكا مينگرد كه آغوش خود را به روي ايران گشوده است .... ما همين كار را با سوريه كرديم در نتيجه، عربستان در اين مورد بسيار ناخشنود است و به نظر ميرسد كه آنها دارند مسائل را، خود بهدست مي گيرند. آنها در نظر دارند كه بر قدرت خود بيفزايند زيرا مطمئن نيستند كه آمريكا نقش سنتي خود را در حفاظت از عربستان در سالهاي آينده، ايفا كند. فكر ميكنم نميتوان حدس زد كه در گام بعدي در خاورميانه چه پيش خواهد آمد. از بهار عرب تا جنگ داخلي در سوريه و حالا هم رقابت تسليحاتي ميان بلوك شيعي و بلوك سني، آدم احساس ميكند كه يك دفعه فردا بيدارميشويد و ميبينيد كه يك درگيري جديد شروع شده... يكي از اين كارها متوقف كردن برنامه اتمي ايران است. اين برنامه در حال حاضر، باعث و باني خيلي از اين رقابتهاي تسليحاتي است. همه كشورهاي خليج در حال حاضر درصدد خريدهاي تسليحاتي هستند چرا كه نسبت به آنچه كه ممكن است در اثر عبور ايران از آستانه اتمي پيش بيايد، بيمناك هستند... چيزهاي ديگري هم هستند كه ميتوانند تب رقابت تسليحاتي را كاهش دهند. قطعاً خاتمه دادن به خشونت در سوريه به انباشته شدن سلاح خاتمه ميدهد. برقراري صلح ميان اسراييليها و فلسطينيان نيز ميتواند در اين امر موثر باشد... مورد ديگر، سياست آمريكا در عراق است. عراق بهطور موثري به عامل ايران تبديل شده است و از سوي ديگر، ما هنوز داريم سلاحهاي بسيار سطح بالايي را به اين كشور سرازير ميكنيم كه شامل هلي كوپترهاي آپاچي و موشكهاي هل فايرميشوند. ما بايد در اين مورد كه سلاحهاي مزبور را داريم به كجا ميفرستيم، خيلي محتاط باشيم زيرا كسي نميداند كه اين سلاحها نهايتاً چگونه بهكار گرفته خواهند شد. ».