تشديد جنگ باندهاي دروني رژيم خميني پس از خوردن زهر اتمي در ژنو
درهمين روز ، روزنامه كيهان، ارگان ولي فقيه ارتجاع يادداشت خود را به بررسي توافقنامه ژنو، اختصاص داده ونوشته است كه : دولت، امتيازات ويژهاي براي به دست آوردن مشتي «وعده» داد. وعدههايي که فقط چند ساعت دوام داشت. اکنون که در حال مطالعه اين يادداشت هستيد، غنيسازي 20 درصدي متوقف شده و رآکتور آب سنگين اراک نيز فعاليتي ندارد.
درد اينجاست که فعاليت رآکتور آب سنگين اراک قبل از توافقنامه ژنو متوقف شده است! نبايد فراموش کنيم که غنيسازي در سطح بالا، به ظاهر هم که شده هميشه به عنوان «بزرگترين نگراني» غرب مطرح بود و اين نگراني اکنون رفع شده است! اما آيا نگرانيهاي حقيقي ما نيز مرتفع شده است؟
به نظر ميرسد، مراحل بعدي راهي که دولت روحاني بدون توجه به ابعاد آن برگزيده، به مسائلي چون «حقوقبشر»، «تروريزم»، «حقوق اقليتها» و... رسانده خواهد شد که تا حدودي هم رسانده شده است.
لزوم توقف حمايتها از حزبالله، سوريه، و فلسطين ... نيز مرحلهاي است که احتمالا بعدها از سوي غرب با شدت و حدت هرچه تمامتر، مطرح و در داخل نيز به بهانه جلوگيري از اعمال تحريمهاي تازه به شکل کاملا رسمي دنبال خواهد شد.
واقعيت اين است که اسکلت و شاکله توافقنامه ژنو با هدف برچيده شدن تمام برنامههاي هستهاي ما ريخته شده است. موضعگيريها در مورد حمايت نظام از تروريسم، لزوم رعايت حقوق بشر در ايران که پس از توافق ژنو با قدرت و حدت بيشتري دنبال ميشود، نيز به خوبي انتهاي مسيري را که جريانهاي سياسي و رسانهاي اطراف دولت القا ميکنند نشان ميدهد.