كيهان : تنهاگزينه پيش رو،پاسخ «نه» به كليت برجام

شريعتمداري اضافه كرد : ”از نارسایی و عواقب فاجعه آفرین توافق یاد شده اطلاع کامل دارند و با جرأت می توان گفت که ایشان به هیچ وجه از متن تهیه شده راضی نیستند.” و این نخستین باری است که گردانندگان رژيم بصورت علني درباره نظر خامنه ای در ارتباط با این توافق اظهارنظر علنی می کند.
این اظهار نظر در حالی بیان می شود که خامنه ای، هرچند علناً در خصوص تأیید یا رد توافق هسته ای اعلام نظر نکرده است، اما بارها از تیم مذاکره کننده با بياني قوي اعلام حمایت کرده است. متن كامل اين ياددشت ذيلا بطور كامل آورده مي شود

در همين رابطه سايت ديلي استار 15 اوت 2015  با تيتر ”ايراني تندرو مي گويند رهبر عالي مخالف توافق اتمي است”  به نقل از خبرگزاري آسوشيتدپرس نوشت:
تهران ـ يكي از تندروهاي معروف درايران مي گويد رهبر عالي آيت الله علي خامنه اي با توافق اتمي مهمي كه با قدرت هاي جهاني به آن رسيده اند, مخالفت كرده است.
حسين شريعتمداري سردبير روزنامه كيهان و نماينده خامنه اي, در سرمقاله اي روز شنبه اين اظهارات را بيان كرد.
اين اولين باريست كه يك نفر علناً مدعي شده است كه موضع خامنه اي كه حر ف آخر را درتمامي موضوعات كشور مي زند چيست.
خامنه اي بطور علني توافق را تاييد يا رد نكرده است. هرچند كه به كرات حرف هايي درحمايت از مذاكره كنندگان اتمي كشورش زده است.
ميانه روها همچنين معتقدند توافق بدون تاييد خصوصي خامنه اي درسراسر مذاكرات به نتيجه نمي رسيد.
پارلمان ايران و شوراي عالي امنيت ملي بالاترين نهاد تصميم گيري امنيتي كشور درروزهاي آينده توافق را مورد بررسي قرار مي دهند.

يادداشت روز كيهان شريعتمداري شنبه 24 مرداد 94
1- متن زير, بخشي از بيانات رهبر معظم انقلاب در خطبه دوم نماز عيد فطر امسال است كه به «توافق وين» اختصاص داشته است. اين متن را به دقت بخوانيد, چه برداشتي از آن داريد؟ نگارنده بر اين باور است كه حضرت آقا در اين فرازها از دغدغه خويش نسبت به برخي از آنچه در «توافق وين» آمده است خبر دادهاند اين دغدغه به وضوح درباره اصول و مباني انقلاب و نظام است كه نبايد از نگاه مسئولان بررسيكننده برجام دور بماند. اما, راهكار موثر براي رفع دغدغه ايشان كه مانند هميشه از نگاه ملكوتي و پدرانه حضرتش نسبت به آينده نظام برخاسته است, چيست؟ ابتدا متن را بخوانيد!
«رئيسجمهور محترم و بالخصوص تيم مذاكرهكننده كه حقيقتا زحمت كشيدند و تلاش كردند؛ چه اين متني كه تهيه شده است در مجاري قانوني پيشبيني شده خود تصويب بشود و چه نشود, اجر آنها محفوظ است... چه اين متن تصويب بشود و چه نشود, به حول و قوه الهي, اجازه هيچگونه سوءاستفادهاي از آن داده نخواهد شد, اجازه خدشه در اصول اساسي نظام اسلامي به كسي داده نخواهد شد... چه اين متن تصويب بشود و چه نشود, ما از حمايت دوستانمان در منطقه دست نخواهيم كشيد, از ملت مظلوم فلسطين, از ملت مظلوم يمن, از ملت و دولت سوريه, از ملت و دولت عراق, از مردم مظلوم بحرين, از مجاهدان صادق مقاومت در لبنان و فلسطين... اينها همواره مورد حمايت ما خواهند بود... با اين مذاكرات و با متني كه تهيه شده است, در هر صورت سياست ما در مقابل دولت مستكبر آمريكا هيچ تغييري نخواهد كرد... جمهوري اسلامي در زمينه حفظ قابليتهاي دفاعي و امنيتي خود, هرگز تسليم زيادهخواهي دشمن نخواهد شد... (دشمنان) تسليم ايران را مگر به خواب ببينند و...»
2-رهبر معظم انقلاب در سخنان مورد اشاره نيز مانند هميشه بر حفظ و تداوم اصول و مباني انقلاب تأكيد ورزيدهاند اما, آنچه در بيانات اخير ايشان تازگي داشت اين كه, قبل از تاكيد بر هر يك از اصول و مباني انقلاب, از قيد و پيشوند «اين متن تهيه شده - برجام- تصويب بشود يا نشود» بهره گرفته و اين عبارت را به صورت يك «ترجيعبند» تكرار فرمودهاند و سؤال اين است كه حضرت ايشان در تكرار اين پيشوند, چه ضرورتي ديدهاند؟ آيا از اين نكته نميتوان نتيجه گرفت كه؛
الف: حضرت آقا در متن توافق وين, مواردي را مشاهده كردهاند كه در صورت تصويب برجام ميتواند آينده جمهوري اسلامي ايران را با خطر جدي روبرو كند. اگر اينگونه نبود, تأكيد ايشان بر حفظ اصول و مباني انقلاب با اين قيد كه برجام «تصويب بشود يا نشود» ضرورتي نداشت.
ب: رهبر معظم انقلاب حجت را تمام كرده و اولتيماتوم ميدهند كه چنانچه «توافق وين» با اصول و مباني انقلاب در تعارض و تضاد باشد, حتي اگر از سوي مسئولان نظام نيز تصويب بشود, ايشان اجازه اجراي آن را نخواهند داد.
ج: برخي از نظرات ارائه شده اين روزها كه رهبر معظم انقلاب درباره متن توافق وين نظر مثبت و موافقي دارند, نميتواند پايه و اساس قابل قبولي داشته باشد, چرا كه بهرهگيري از ترجيع بند «اين متن تصويب بشود يا نشود» نشانه عدم اعتماد ايشان به متن برجام است و از ديگر سو, اگر توافق ياد شده با نگاه مثبت حضرت آقا روبرو شده بود, بر ضرورت بررسي متن در مجاري قانون - خطبه عيدفطر و پاسخ به نامه رئيسجمهور- تاكيد نميورزيدند.
3- ايشان در آغاز سخن با تقدير از زحمات تيم مذاكرهكننده ميفرمايند «چه اين متن كه تهيه شده است در مجاري قانوني تصويب بشود يا نشود, اجر آنها محفوظ است». حضرت آقا از اين طريق راه خُردهگيري و اعتراض به عملكرد تيم مذاكرهكننده- و نه انتقاد منصفانه- را مسدود ميكنند و متن تهيه شده را نهايت تلاش آنها ميدانند. بنابراين اگر متن تصويب نشود به معناي ناديده گرفتن تلاش آنان نيست, نتيجه اين نگاه حكيمانه, آن كه اولا؛ نبايد اعتراض به دشمن بيروني - كه وحدتآفرين است- با اعتراض به تيم مذاكرهكننده- كه تفرقهآور است- جابهجا شود. ثانيا: تيم مذاكرهكننده اطمينان داشته باشد كه اگر توافق به تصويب نرسد, علت آن وجود فاكتورهاي ناسازگار با منافع و مصالح ملي است و نه كوتاهي آنان, بنابراين به جاي آن كه انتقاد به متن را متوجه خود بدانند, بايستي اين انتقادها را ناشي از زيادهخواهي حريف تلقي كنند و از آنجا كه نسبت به متن اشراف بيشتري دارند در كشف نقاط خسارتآفرين و فاجعهبار آن به بررسيكنندگان متن مشورت داده و كمكرساني كنند و نه آن كه خود را در نقطه مقابل آنان تصور نمايند.
4- حضرت آقا تاكيد ميفرمايند كه متن تهيه شده تصويب بشود يا نشود, سياست ما در مقابل دولت مستكبر آمريكا هيچ تغييري نخواهد كرد, از حمايت دوستانمان در منطقه دست نخواهيم كشيد, دشمنانمان مگر آرزوي تسليم ايران را در خواب ببينند و...
اكنون نوبت پاسخ به اين پرسش است كه مخاطب اين بخش از بيانات قاطع و پُرصلابت رهبرمعظم انقلاب چه كساني هستند؟ به يقين اگر كساني- دشمنان بيروني و يا برخي از دنبالههاي داخلي آنها- در پي آن نبوده و نباشند كه از پذيرش توافق به عنوان مقدمهاي براي تغيير رفتار و ساختار اسلامي و انقلابي نظام بهره بگيرند و در نهايت نسخه تسليم ايران در برابر آمريكا را بپيچند, حضرت آقا نيازي به اين خطاب پرعتاب احساس نميكردند. مخاطبان اين بخش از بيانات رهبر معظم انقلاب را ميتوان در سه طيف تعريف كرد.
اول: آمريكا و متحدانش كه اين روزها با اشاره -متاسفانه بخوانيد با استناد- به بخشهايي از توافق وين, قطعنامه 2231 و نقشه راه كه ميان ايران و آژانس به امضاء رسيده است, با اطمينان از پيروزي خود در مقابله سيوچند ساله با موجوديت جمهوري اسلامي ايران سخن ميگويند و از توافق وين در صورت اجراء با عنوان يك گام بلند براي تغيير ساختار نظام ياد ميكنند, گام بلندي كه به زعم آنان هرگز از طريق حمله نظامي به دست نميآمد! و با تأسف بايد اذعان كرد اين «ظرفيت منفي» در جاي جاي توافق وين به وضوح ديده ميشود و كيهان, به موارد فراواني از آن با استناد به متن برجام و قطعنامه 2231 اشاره كرده است و البته تاكنون غير از هياهو و جنجال كمترين پاسخ مستندي دريافت نكرده است.
اما نكته مهم و در خور توجه آن كه رهبر معظم انقلاب ميفرمايند توافق وين تصويب بشود يا نشود, اجازه چنين سوءاستفادهاي را به دشمن نخواهند داد. بنابراين ميتوان نتيجه گرفت حضرت آقا, اين ظرفيت منفي و فاجعهآفرين را در متن توافق ديدهاند كه نهيب زدهاند. آيا غير از اين است؟!
دوم: تودههاي عظيم مردم پاكباخته اين مرز و بوم را ميتوان طيف ديگري از مخاطبان رهبر معظم انقلاب تلقي كرد. اين طيف كه در عبور از همه عقبههاي سخت و نفسگير در صحنه حاضر و پاي در ركاب بودهاند, به خود حق ميدهند كه اين روزها با نگاه به برخي از موارد باجخواهانه توافق وين و اظهارنظر شماري از مسئولان كه متأسفانه رنگ و بو و سمت و سوي تسليمپذيري دارد نگران آينده باشند. حضرت آقا در خطاب پرصلابت خود به اين طيف كه به قول حضرت امام(ره) صاحبان اصلي انقلاب هستند, اطمينان ميدهند هرگز توافقي را نميپذيرند كه در آن اصول و مباني انقلاب ناديده گرفته شده باشد.
سوم: طيف سوم كه بايد آنان را اصليترين مخاطبان بخش ياد شده از بيانات رهبر معظم انقلاب تلقي كرد, مسئولان محترم نظام هستند كه وظيفه مشترك بررسي دقيق متن توافق وين, قطعنامه 2231 و نقشه راه را برعهده دارند و در اينباره گفتني است؛
5- مروري -هرچند گذرا- بر متن برجام و قطعنامه 2231 شوراي امنيت سازمان ملل به وضوح نشان ميدهد كه در جاي جاي آن از مكانيسم ماشه -TRIGGER- استفاده شده است و بسياري از «بندها» و «مفاد» آن به سوي استقلال, امنيت و در يك كلمه, موجوديت نظام مقدس جمهوري اسلامي ايران نشانه رفته است.
بيانات مورد اشاره رهبر معظم انقلاب در خطبههاي نماز عيد فطر امسال كمترين ترديدي باقي نميگذارد كه حضرت آقا از نارسايي و عواقب فاجعهآفرين توافق ياد شده اطلاع كامل دارند و با جرأت ميتوان گفت كه ايشان به هيچوجه از متن تهيه شده راضي نيستند و اگر غير از اين بود با توجه به اطلاع دقيق از توافق وين, تأكيد حضرت ايشان بر «متن تهيه شده تصويب بشود يا نشود از اصول انقلاب دست نخواهيم كشيد» و تكرار چندباره آن ضرورتي نداشت. از اين روي وظيفه غيرقابل تغيير مسئولان بررسيكننده متن توافق وين آن است كه هيچيك از «بندها», «فصلها» و «مفاد» برجام را كه با اصول و مباني اسلام و انقلاب و موجوديت نظام در تعارض است, نپذيرند تا به قول حضرت آقا, امروز در مقابل مردم و فردا در پيشگاه خداوند تبارك و تعالي شرمسار و سرافكنده نباشند. اما چگونه؟!... بخوانيد!
6- تمامي مسئولان محترم و كارشناسان و دستاندركاران- بدون استثناء- در اين نقطه اتفاقنظر دارند كه برخي از مفاد توافق وين, قطعنامه 2231 و نقشه راه با اصول و مباني انقلاب و نظام نه فقط همخواني ندارند بلكه اين اصول و مباني را نشانه رفتهاند و در صورت اجرا ميتوانند فاجعهآفرين باشند. اگر اين باور در ميان مسئولان محترم وجود دارد- كهدارد و آن را انكار نميكنند- بديهي است كه تن دادن به اجراي توافق وين - برجام- با وجود اين بندها و مفاد, جز تن دادن به فاجعه, مفهوم و نتيجه ديگري نخواهد داشت. اما, آيا ميتوان تصور كرد كه موافقان «توافق وين» با تأكيد بر پذيرش آن - خداينخواسته- در پي مقابله با اصول و مباني انقلاب و نظام هستند؟! پاسخ اين پرسش به يقين منفي است و اين وصله ناجور به مسئولان محترم, بيترديد ناچسبيدني است. بنابراين چرا برخي از آنان بر پذيرش برجام اصرار ميورزند. پاسخ را در ادامه بخوانيد.
7- برخي از مسئولان و دستاندركاران محترم ضمن آن كه وجود «بندها» و «پيوست»هاي مغاير با اصول و مباني نظام را در برجام و ملحقات آن انكار نميكنند و اين بخشها را خطرآفرين ميدانند ولي از «اعلام تحفظ» يا «حق شرط» -RESERVATION- به عنوان چارهكار و راه مقابله با بخشهاي مورد اشاره ياد ميكنند كه بايد گفت, ارائه اين پيشنهاد از سوي برخي مسئولان كه انتظار ميرود از حقوق معاهدات با خبر باشند, تعجبآور است. توضيح آن كه؛ حق شرط يا تحفظ به مفهوم خودداري از پذيرش يك يا چند بخش يك معاهده است (كنوانسيون 1969- حقوق معاهدات). اما, مطابق همان كنوانسيون, حق تحفظ فقط در معاهدات چندجانبه بينالمللي قابل پذيرش است كه در آن يكي از امضاءكنندگان معاهده ميتواند نسبت به بخشي از آن اعلام تحفظ كرده و خود را ملزم به اجراي آن نداند, ولي حق شرط يا تحفظ در معاهدات دو جانبه ممنوع و غيرقابل پذيرش است و برجام يك معاهده دوجانبه است كه يك طرف آن جمهوري اسلامي ايران و طرف ديگر آن مجموعه كشورهاي 5+1 هستند و دقيقا به همين علت اعلام شده است كه در مواجهه با توافق وين فقط دو راه وجود دارد, پذيرش كامل آن (آري) و يا رد كامل آن (نه) و هيچ راه ديگري قابل تصور نيست.
8- و بالاخره, اگر باور داريم كه توافق وين و اسناد پيراموني آن- قطعنامه 2231 و نقشهراه آژانس- شامل «بندها» و «موادي» است كه براي اصول و مباني انقلاب فاجعهآفرين است و همين بندها و مواد است كه دغدغه رهبر معظم انقلاب و همه دلسوزان را در پي داشته است, تنها راه عبور از آن, پاسخ «نه» به كليت برجام و رد كامل آن است. آياراهديگري هست؟!
حسين شريعتمداري