سيلي هاي سخت فرانسه تصادفي نبود
فرانسه اي كه (اكنون-م) از سرنگوني همپيمان تهران بشار اسد حمايت ميكند، و رئيسجمهور آن اولاند نگذاشت كه نخستوزير سابق عراق نوري مالكي و نفر ايران در تيم تشريفات رياستجمهوري عراق كه او با آنها ديدار خواهد داشت، حضور داشته باشد به اين دليل كه مالكي توسط عدالت تحت پيگرد قضايي قرار دارد و رئيسجمهور فؤاد معصوم نيز به اين خواسته اولاند تن داد.. اما در زمان شيراك همه چيز براي ايران رضايت بخش بود زيرا به خواستههايش پاسخ داده ميشد...
... تصميمات همزمان فرانسه در حقيقت بهمثابه كشيدههاي بسيار محكم و دردآور و لرزاننده و تضعيفكننده براي گزينههاي رژيم تهران ميباشد. و مهمترين آن حكم قضاييه فرانسه است كه مقاومت ايران را در 16سپتامبر گذشته تبرئه نموده و قاضي ضدتروريسم در دادستاني فرانسه اتهام تروريسم عليه سازمان مجاهدين را رد كرد و گفت بايد گفت كه شوراي ملي مقاومت ايران و سازمان مجاهدين خلق ايران و ارتش آزاديبخش ملي يك تشكيلات جمعي را شكل ميدهند كه هدف آن سرنگوني رژيم حاكم در ايران است.
... اين موضع قضاييه فرانسه به نفع مجاهدين خلق همزمان شد با موضع رئيسجمهور فرانسه و مخالفت وي با ديدار مالكي نخستوزير سابق عراق به اين اعتبار كه او تحت پيگرد قضايي است و بايد در برابر عدالت قرارگيرد زيرا در حق مجاهدين خلق مرتكب جنايت گرديده است. اين موضع همچنين همزمان شد با موضع حمايت فرانسه از اپوزيسيون سوريه كه با گرايشات آمريكا در اين رابطه همخواني دارد، اين مخالفت با رژيم ايران و همپيمانانش و تغيير بزرگي كه در سمتگيري سياسي فرانسه بهوجود آمده، قدرت رويارويي آمريكا با رژيم تهران و نپذيرفتن مشاركت رژيم در ائتلاف بينالمللي براي جنگ با داعش را بمراتب تقويت كرده است. همچنين تماسهاي جانبي فرانسه با اكراد عراق به دور از حاكميت وابسته عراق به تهران را شاهد بوديم كه هم تهران و هم مالكي را خشمگين كرد. بيداري فرانسه عظيم است و بازگشت دوباره آن (به صحنه -م) بسا آشكار و روشن ميباشد. و اقدام فرانسوا اولاند با حركت بسوي تغيير جهان همگام است.. پس آيا ما تغيير در ايران را در پيش رو داريم؟ فرانسه، راستي كه چه جراتي داري!.. و رژيم تهران نيز عجب تحملي دارد كه تاكنون درد بناگوش خود را بروز نداده است (درد ناشي از سيليهاي فرانسه- م).
سايت ايلاف- فرامنطقه اي 14 مهر 1393 ـ6 اكتبر 2014