پیام زندانی سیاسی هوادار مجاهدین محمدجواد وفایی‌ثانی از زندان وکیل‌آباد مشهد-آبان۱۴۰۵

دوستان عزیز،

از زندان فوق امنیتی وکیل‌آباد مشهد در شمال شرق ایران، به همه شما که در کنفرانس لندن گرد آمده‌اید، درود می‌فرستم و از صمیم قلب سپاسگزارم.

رساندن این پیام از پشت دیوارهای زندان بسیار سخت است. با تلاش بسیار و یاری دوستانم آن را برای شما می‌فرستم، به امید آن‌که به دستتان برسد. خوشحالم که صدای همبستگی شما از دیوارهای زندان می‌گذرد و به ما می‌رسد.

ممنون هستم از همه شما به‌خاطر اهدای «جایزه فعال برجسته حقوق‌بشر ۲۰۲۶» که برای من افتخار بزرگی است. من این جایزه را تنها متعلق به خودم نمی‌دانم. من عضو کوچکی از این مقاومت هستم که سال‌ها است علیه رژیم بنیادگرای اسلامی مقاومت کرده تا مردم ایران به آزادی برسند.

من این جایزه را به نام همه کسانی می‌پذیرم که به جرم آرزوی ایرانی آزاد، زندانی، شکنجه و تهدید شده‌اند یا حکم اعدام گرفته‌اند؛ به نام همرزمانم در کانون‌های شورشی و نسلی که بهای آزادی را با جان خود می‌پردازد.

دیکتاتوری از انسانهای ایستاده می‌ترسد. در تابستان ۱۳۶۷، حدود ۳۰ هزار زندانی سیاسی، که اکثریت آنها از هواداران سازمان مجاهدین خلق ایران بودند، به‌دلیل پافشاری بر آرمانهایشان قتل‌عام شدند. امروز من هم به همان جرم به اعدام محکوم شده‌ام؛ چون حاضر نیستم شرافت خود را انکار کنم.

رژیم از ما توبه، مصاحبه تلویزیونی و تسلیم می‌خواهد، اما پاسخ ما روشن است، هیهات منا الذله؛ ما هرگز تن به ذلت نمی‌دهیم.

این رژیم در داخل کشور جوانان و زنان را سرکوب می‌کند و در خارج با دروغ‌پراکنی علیه مقاومت می‌کوشد آن را بی‌اعتبار سازد. رژیم از بازگشت طلبان سلطنتی نگرانی ندارد، زیرا آنان پایگاهی در داخل ندارند و به قدرتهای خارجی متکی‌اند. اما ما مخالف جنگ خارجی هستیم و باور داریم تغییر تنها به دست مردم ایران، با مقاومت سازمان‌یافته و قیام عمومی ممکن است.

ما ایرانی آزاد و دموکراتیک می‌خواهیم؛ ایرانی که در آن نه شاه و نه شیخ حاکم باشد، مردم آزادانه رأی دهند، زن و مرد برابر باشند، تبعیض بر اساس قومیت، دین و عقیده وجود نداشته باشد و هیچ‌کس به‌خاطر مخالفت سیاسی زندانی یا اعدام نشود.

این آرمانها در برنامه ۱۰‌ماده‌ای خانم رجوی، شامل انتخابات آزاد، جدایی دین از دولت، برابری زن و مرد، لغو مجازات اعدام و برپایی جمهوری دموکراتیک ترسیم شده است.

من بر عهد خود استوارم و تا آزادی مردم ایران در برابر ستم سر خم نخواهم کرد.

همان‌طور که رهبر مقاومت گفته است: ما مقاومت می‌کنیم، پس هستیم.

از شما برای برگزاری این مراسم، اهدای این جایزه و بیش از همه، برای آن‌که نمی‌گذارید زندانیان سیاسی ایران فراموش شوند، از دل و جان سپاسگزارم. امیدوارم در روزی نزدیک بتوانید از ایرانی آزاد دیدن کنید.

زندانی سیاسی هوادار سازمان مجاهدین خلق - محمدجواد وفایی ثانی

معرفی محمدجواد وفایی‌ثانی و جزئیات اهدای جایزه

پنجشنبه شب ۲۱ آبان ۱۴۰۵در لندن جایزه مگنیتسکی ۲۰۲۶» به محمد جواد وفایی ثانی زندانی سیاسی ۳۱ ساله محکوم به اعدام به‌عنوان فعال برجسته حقوق‌بشر اهدا شد

محمدجواد وفایی‌ثانی قهرمان و مربی ورزش‌های رزمی و بوکس دارندهٔ مدال نقرهٔ مسابقات قهرمانی کشور در ۱۹ آبان ۱۳۹۸ به‌خاطر شرکت در قیام آبان ۹۸ دستگیر شد و اکنون ۷ سال است در زندان تحت شکنجه و فشار به‌سر می‌برد و در انتظار اعدام است

محمدجواد به اتهام عضویت در سازمان مجاهدین خلق ایران در قضاییه جلادان سه نوبت به اعدام محکوم شده است

در زمان اهدای جایزه، باب بلکمن رئیس فراکسیون حزب محافظه‌کار در پارلمان انگلستان به معرفی محمدجواد پرداخت

محمد نامداری مهندس هوافضا، از دوستان محمدجواد به جای او جایزه را دریافت کرد

وی در سخنان خود پیام محمدجواد از زندان وکیل‌آباد مشهد در مورد دریافت جایزه را قرائت کرد

در پیام زندانی سیاسی محکوم به اعدام محمد جواد وفایی ثانی بر ادامه پایداری و ایستادگی بر سرموضع تأکید شده بود

سخنان باب بلکمن، نماینده پارلمان انگلستان در مراسم اهدای جایزه

برای ارائه جایزه فعال برجسته حقوق‌بشر برای سال ۲۰۲۶، باب بلکمن حضور می‌یابد.

باب بلکمن-نماینده پارلمان انگلستان: متأسفانه، موضوعی که اکنون باید درباره‌اش صحبت کنم، اصلاً تجربه خوشایندی نیست. این افتخار بزرگی برای من است که به‌عنوان یکی از کسانی که از آرمان اپوزیسیون ایران حمایت کرده‌اند، جایزه مگنیتسکی ۲۰۲۶ برای فعال برجسته حقوق‌بشر را به محمد جواد وفایی ثانی اهدا کنم.

من این موضوع را در مجلس عوام در بخش پرسش‌ها مطرح کرده‌ام و وزارت خارجه‌مان را فراخوانده‌ام که اقداماتی انجام دهد تا از آزادی محمد اطمینان حاصل شود. برای آن دسته از شما که نمی‌دانند، محمد یک قهرمان بوکس و مربی ایرانی از مشهد است. او در پی اعتراضات سراسری ضدحکومتی آبان۱۳۹۸ دستگیر شد. او اکنون بیش از ۶سال را پشت میله‌های زندان گذرانده و به‌دلیل مشارکت در اعتراضات۱۳۹۸ به اعدام محکوم شده است. او حمایت خود را از اپوزیسیون دموکراتیک اعلام کرده و به حمایت خود ادامه می‌دهد. در زندان، او تحت شکنجه و سلول انفرادی طولانی‌مدت قرار گرفته است. که همکاران من و خودم در پارلمان استدلال می‌کنیم که ایران نمی‌تواند انتظار روابط عادی با انگلستان یا جهان آزاد را داشته باشد، در حالی که هم‌چنان از اعدام به‌عنوان ابزاری برای سرکوب استفاده می‌کند.

واقعیت تلخ این است که ما محمد را انتخاب کردیم و این انتخاب کاملاً درست بود، اما افراد بسیار دیگری نیز هستند که به‌خاطر مخالفت با رژیم مذهبی حاکم اعدام شده‌اند. در دسامبر۲۰۲۴، من به بیش از ۱۵۰شخصیت برجسته بین‌المللی، از جمله برندگان جایزه نوبل و کارشناسان حقوق‌بشر پیوستم تا در یک درخواست فوری از گزارشگر ویژه سازمان ملل مای ساتو بخواهیم تا در رابطه با زندانیان سیاسی در خطر اعدام، از جمله و به‌طور خاص محمد جواد، مداخله کند. پرونده محمد جواد نیز بسیار نمادین است، مانند بسیاری از زندانیان سیاسی در ایران که فقط به‌دلیل ایستادگی در برابر سرکوب و طلب آزادی در کشورشان با اعدام روبه‌رو هستند.

بنابراین، ما امشب از او تجلیل می‌کنیم، اما باید به‌یاد افراد دیگر نیز باشیم. بنابراین، ما پیام بسیار ساده‌ای برای محمد جواد داریم: تو فراموش نشده‌ای، تو تنها نیستی و جهان نظاره می‌کند. حکم اعدام شما باید لغو شود و شما باید آزاد باشید. بنابراین، طبیعتاً بسیار متأسفم که محمد نمی‌تواند امشب با ما باشد، زیرا او در زندان در ایران به سر می‌برد. بنابراین، اکنون از محمد نامداری دعوت می‌کنم که بیاید و جایزه را از طرف او بپذیرد.

سخنان محمد نامداری، مهندس هوافضا و دوست محمدجواد وفایی‌ثانی

محمد نامداری: «بهترین راهی که می‌توانم شروع کنم مشابه سخنرانان دیگر است؛ دربارهٔ یک قهرمان بوکس، یک مربی، یک مرد جوان که باید ورزش خود را دنبال کند و زندگی‌اش را بسازد، درست مانند بسیاری از ما که در آسایش در خارج از کشور در آزادی زندگی کرده‌ایم. اما در عوض، او در زندان است.

همان‌طور که باب اشاره کرد، در ایران، تحت حکم اعدام، زیرا او متعهد به آزادی است، متعهد به دموکراسی است؛ و متعهد است زیرا حمایت از دموکراسی و اپوزیسیون دموکراتیک برای او اهمیت دارد. بسیار شبیه به آنچه باب اشاره کرد، داستان او یک استثنا نیست. محمد جواد نمایانگر بسیاری از افراد در ایران است. بسیاری از افرادی که در زندان هستند، زندانیان سیاسی که امروز در صف اعدام در ایران هستند. افرادی که با خطر مرگ زندگی می‌کنند زیرا در برابر دیکتاتوری ایستاده‌اند و خواستار آزادی هستند. و این جایزه این افراد را نیز برجسته می‌کند. اما واقعیت این است که سخنان مهم امشب از طرف من نیست، بلکه در واقع از سوی خود محمد جواد است. با وجود مشکلات فوق‌العاده برای بیرون فرستادن پیامی از زندان در ایران، او موفق شده است پیامی برای این مراسم بفرستد و من بسیار مفتخرم که می‌توانم صحبت کنم و بخش‌هایی از سخنان او را امشب بازگو کنم. من تمام تلاشم را می‌کنم که به بهترین شکل ممکن آن‌را بیان کنم:

«دوستان عزیز، از زندان فوق امنیتی وکیل‌آباد مشهد در شمال شرق ایران، به همه شما که در کنفرانس لندن گرد آمده‌اید، درود می‌فرستم و از صمیم قلب سپاسگزارم.

من این جایزه را تنها متعلق به خودم نمی‌دانم. من عضو کوچکی از این مقاومت هستم که سال‌ها است علیه رژیم بنیادگرای اسلامی مقاومت کرده تا مردم ایران به آزادی برسند. من این جایزه مگنیتسکی را به نام همه کسانی می‌پذیرم که به‌جرم آرزوی ایرانی آزاد، زندانی، شکنجه و تهدید شده‌اند یا حکم اعدام گرفته‌اند؛ به نام همرزمانم در کانون‌های شورشی و نسلی که بهای آزادی را با جان خود می‌پردازد.

دیکتاتوری از انسانهای ایستاده می‌ترسد. در تابستان ۱۳۶۷، حدود ۳۰هزار زندانی سیاسی به‌دلیل پافشاری بر آرمانهایشان قتل‌عام شدند. امروز من هم به همان جرم به اعدام محکوم شده‌ام؛ چون حاضر نیستم شرافت خود را انکار کنم.

رژیم از ما توبه، مصاحبه تلویزیونی و تسلیم می‌خواهد، اما پاسخ ما روشن است، هیهات منا الذله؛ ما هرگز تن به ذلت نمی‌دهیم.

در داخل کشور این رژیم، جوانان و به‌خصوص دختران و زنان را سرکوب می‌کند و در خارج با دروغ‌پراکنی علیه مقاومت می‌کوشد آن‌را بی‌اعتبار سازد. رژیم از بازگشت سلطنت طلبان نگرانی ندارد، زیرا آنان پایگاهی در داخل ندارند و به قدرتهای خارجی متکی‌اند. اما ما مخالف جنگ خارجی هستیم و باور داریم تغییر تنها به‌دست مردم ایران، با مقاومت سازمان‌یافته و قیام عمومی ممکن است.من بر عهد خود استوارم و تا آزادی مردم ایران در برابر ستم سر خم نخواهم کرد.

همان‌طور که رهبر مقاومت گفته است: ما مقاومت می‌کنیم، پس هستیم». متشکرم.

مصاحبه محمد نامداری:

«من امشب، تونستم جایزه مگنیتسکی را دریافت بکنم، برای محمدجواد وفایی‌ثانی. همون‌طوری که خود محمدجواد گفت، این جایزه، هم برای، زندانیان سیاسی، کانون‌های شورشی و همه زندانیان که زیر اعدام هستند، هست».