کنفرانس بین‌المللی به‌مناسبت آغاز چهلمین سال مقاومت انقلابی، روز شهیدان و زندانیان سیاسی در یک ارتباط زنده با ۲۰۰۰نقطه در کشورهای مختلف و اشرف۳

معصومه ملک محمدی همردیف مسئول اول سازمان مجاهدین خلق ایران

خواهران و برادران عزیز

به‌همه شما سلام می‌کنم

و به‌هموطنان‌ام و هواداران سازمان و خانواده‌های شهیدان و زندانیان سلام می‌کنم که می‌دانم در این عید مقاومت، دل‌های همه‌شون لبریز است از یاد شهیدان، از همه کسانی که رنج کشیدند، زندان رفتند، شکنجه شدند و هزاران و هزار قهرمان، هزاران هزار بی‌نام و نشان که کسی اسم‌شان را هم نمی‌داند اما این مقاومت را از رنج و درد و از عشق و ایثار خودشون یعنی از ذره ذره وجودشان ساختند و با جانهای خودشون آبیاریش کردند و تبدیلش کردند به مهم‌ترین هماورد رژیم که بی‌تردید آخوندها را از ایران ریشه‌کن خواهد کرد.

سلام بر نسل سی خرداد که تنش مجروح و خون‌چکان است اما با عشق پرشکوهش به‌مسعود به‌راهبر آزادی و رهایی یک روز هم از جنگ با رژیم دست نکشید، از میدانهای نبرد عبور کرد. از اتاق‌های شکنجه، از واحد مسکونی از قبر و تابوت و قفس عبور کرد، از سوله‌ها و سالنهای حلق‌آویز در سال۶۷ از محاصره ۱۴ساله در اشرف و لیبرتی عبور کرد اما ذره‌یی از آرمانش دست برنداشت و امروز امید مجسم مردم ایران برای آزادی است.

سلام بر سی خرداد عید سرخ‌فام مقاومت در چهلمین سالگردش، سلام بر سی خرداد روز شهیدان و زندانیان سیاسی و سلام بر ۳۰خرداد سالروز تأسیس ارتش آزادیبخش ملی ایران.

و افتخار بر مردم ایران و مجاهدین‌اش که ۴۰سال است با پلید‌ترین و وحشی‌ترین دشمن آزادی در جهان امروز در جنگ است.

امروز به یاد روز داغ و خونین سی خرداد هستیم. روز گذاشتن بنای مقاومت برای آزادی. روز کبوتران خونین بال میلیشیا، روز پاسخ نه مردم ایران به رژیم خمینی، و روز آغاز آینده تابناک مردم ایران.

سال ۱۳۶۰ است. مدت‌هاست که امکان هر تجمع و تظاهرات کوچک را خمینی و پاسدارانش با گلوله و قمه و سنگ و باتون و دستگیری و شکنجه سلب کرده‌اند.

هر روزنه‌ای به سمت آزادی مسدود می‌شود. ابرهای تیره بر آسمان سیاسی و اجتماعی ایران سایه گسترده .

سؤال این است آیا می‌توانیم مخفیانه و بدون اطلاع رژیم یک تظاهرات بزرگ را تدارک ببینیم؟

آیا آخرین تلاش مسالمت‌آمیز برای اتمام‌حجت سیاسی و تاریخی با خمینی را می‌توانیم محقق کنیم؟

آیا می‌توانیم یک تظاهرات بزرگ را به هر قیمت برگزار کنیم؟

زبان حال نسل ما در آن روز را برادر مسعود بیان کرده است:

«ما به قربانگاه می‌رویم تا نسلهای آتی لعنت‌مان نکنند. به ۴۰سال پیش برمی‌گردم. به روز تاریخی ۳۰خرداد. خاطرات لحظه به لحظه‌اش و چهره‌های مصمم خواهران و برادرانم هم‌چنان با من است.

ساعت ۱۴: ۳۰ عصر است. من به همراه معلمین دیگر، در چهارراه مصدق هستیم.

افراد به‌صورت تکی یا دو نفره و چند نفره در میدان فردوسی و چهارراه مصدق حاضر می‌شوند. برخی در صف مغازه‌ها. برخی در پیاده‌روها. پاسداران نباید تا لحظه شروع تظاهرات باخبر شوند.

رژیم باید مطلقاً غافلگیر شود وگرنه امکان برگزاری تظاهرات از دست می‌رود.

در دلم غوغایی است. به اطرافم نگاه می‌کنم و گوشه گوشه خیابان و چهار راه را از نظر می‌گذارنم. ساعت سه و چهل و پنج دقیقه است. به هرکس که از ماشین پیاده می‌شود یا به بهانه‌یی به مغازه‌ها سر می‌زند، نگاه می‌کنم.

آیا سازمان می‌تواند مخفیانه یک تظاهرات چند صد هزاران نفری شکل دهد این کار غول‌آسایی است.

راس ساعت ۴ باید تظاهرات شروع شود. خیابان ساکت است. رفت و آمدهای به ظاهر معمولی جریان دارد.

در آن لحظات و ثانیه‌های آخر هرگز فکر نمی‌کردم که در پایان این روز، یک مقاومت بزرگ در مقابل رژیم شروع می‌شود که براستی گذر از هفت خان و هفتاد خان و هفتصد خان است.

۳۰ثانیه به ساعت ۴ و یکباره شعار یا مرگ یا آزادی سکوت خفقان را می‌شکند.

با سرعت باور نکردنی صفوف تظاهرات شکل می‌گیرد. حیرت‌زده به اطراف نگاه می‌کنم. با شعار به سمت خیابان فرودسی حرکت می‌کنیم. دقایقی بعد صدای گلوله‌های پاسداران در فضا می‌پیچد. با سرعت پیش می‌رویم و به جمعیت افزوده می‌شود. به اطرافم نگاه می‌کنم دختران و پسران جوان. با شور فریاد می‌زنند یا مرگ یا آزادی. زنده باد آزادی.

و بعد گله‌های پاسداران با شلیک تیغ و قمه و گلوله هجوم می‌آوردند. برخی مجروح و خونین کف خیابان می‌افتند. به‌سرعت پراکنده می‌شویم. تا بتوانیم دوباره تظاهرات را شکل بدهیم. درهای مغازه‌ها و خانه‌های اطراف و آغوش مردم‌مان برایمان گشوده می‌شود.

همین‌که پاسداران در تعقیب نفرات متفرق می‌شوند دوباره جمع می‌شویم و شعارها شروع می‌شود. دوباره و دوباره حمله پاسداران. جنگ و گریز تا ساعت هشت شب ادامه دارد. تمام مناطق مرکزی تهران فریاد یا مرگ یا آزادیست. این شعاری و عهد و پیمانی است که تا امروز ادامه دارد.

برادرم حسین را مجروح و خونین دیدم که گفت در همان میدان کسی مرا به خانه‌اش برد و حفاظت کرد. مردم شریف تهران همه به کمک آمده بودند.

پاسداران وحشیانه شلیک می‌کردند و دسته‌دسته تظاهر کنندگان را سالم یا مجروح دستگیر می‌کردند.

آنچه بسیار شگفت‌انگیز بود. انسجام و ارتباطات مجاهدین بود. هر حرکتی با انضباط و هوشیاری و با سرعت انجام می‌شد. پاسداران گیج و وحشی بودند.

آن روز با سرکوب تظاهرات ۵۰۰هزار نفره مردم ایران و اعدامهای شتاب‌زده و شبانه دختران و پسران جوان و نوجوان در شب ۳۰خرداد به پایان رسید. دوران مسالمت را که مجاهدین تلاش می‌کردند طولانی کنند، خمینی با خون و گلوله و آتش به‌پایان رساند.

و بعد از آن روز بود که مقاومت ایران مشت را با مشت و گلوله را با گلوله جواب داد و پرچم مقاومت سراسری برای آزادی را برافراشت.

گفتم که نسل ۳۰خرداد شکنجه‌گاهها را در نوردید.

در سال‌های ابتدای دهه ۶۰ من مثل دهها هزار عضو یا هوادار مجاهدین در زندان بودم. در زندان اوین بودم و به‌چشم دیدم که نسل ۳۰خرداد وقتی هم که اسیر و بی‌دفاع و دست و پابسته است در مقابله هیولاهایی مثل لاجوردی چه جانانه می‌جنگند.

این که آدم‌خواران و آدم‌کشان خمینی در اوین و زندانهای دیگر چه می‌کردند، داستانهایش تا حد کمی گفته شده، اما این‌که خواهران ما در این شکنجه‌گاهها چه ایستادگی و مقاومتی کردند به‌ندرت کسی از آن خبر دارد. آن مقاومتها در زندانهای سال۶۰، آن اعدامها که بعضی روزها در اوین ۱۰۰مجاهد یا ۲۰۰مجاهد یا حتی ۳۰۰ یا ۴۰۰نفر را تیرباران می‌کردند، و آن ۳۰هزار زندانی سیاسی که بیش از ۹۰درصدشان مجاهد بودند و برای وفاداری از آرمان‌شان سرموضع ایستادند و حلقه‌های دار را انتخاب کردند، همه آنها داستان نسل ۳۰خرداد و داستان مقاومتی است که از آن روز شروع شد.

شروع مقاومت در ۳۰خرداد مثل شروع هر کار بزرگی خیلی سخت بود. اما بسیار سخت‌تر، بسیار عظیم‌تر و البته پرشکوه‌تر استمرار آن است.

من وحشیگریهای رژیم و حزب‌اللهی‌ها و پاسدارهایش را در ۳۰خرداد دیدم. شاهد بخشی از شکنجه‌ها و کشتارها در زندان بوده‌ام. جنایتها و حمله‌های رژیم به‌اشرفی‌ها را دیده‌ام. شاهد موشک‌بارانهای رژیم به مجاهدین در لیبرتی بوده‌ام و صحنه به‌صحنه و روز به‌روزش را حس کرده‌ام. این‌ها در توحش و قساوت از نمونه‌های بی‌نظیر جهان امروز است. اما می‌خواهم گواهی کنم که پدیده‌یی هست از این به‌مراتب و به‌مراتب شگفت‌تر و آن مقاومت در برابر این سرکوب‌هاست.

این عجیب نبود و نیست که رژیم برای حفظ قدرت‌اش این طور جنایت کند، عجیب این است که در مقابل چنین رژیمی یک مقاومت برپا می‌شود و عجیب‌تر این است استمرار پیدا می‌کند. آن‌هم نه یک سال، نه ده سال، که چند دهه.

راز این مقاومت چیست؟ راز این طاقت و ظرفیت چیست؟ راز این تسلیم ناپذیری و شکست ناپذیری چیست؟

این راز اسم‌اش انقلاب است. انقلاب درونی مجاهدین، انقلاب خواهر مریم.

چطور می‌شود قیمت داد و قیمت داد و خسته نشد؟

چطور می‌شود با سوزن کوه کند؟

چطور می‌شود در یک مقطع در مقابل رژیم و دوازده دولت که همراهی‌اش می‌کردند، ایستاد و از آن مهلکه پیروز بیرون آمد؟

چطور می‌شود در دل اختناق و سرکوب، کانون شورشی را سازمان داد و قیام‌ها را برانگیخت

چطور می‌شود شیطان‌سازی، تروریسم، عملیات نفوذ و انواع دسیسه‌ها برای فروپاشی مقاومت را درهم شکست؟

رازش انقلاب است.

ما ایدئولوژی فردیت خودپرستانه و ایدئولوژی جنسیت را شکست دادیم که توانستیم در مقابل رژیم شکست ناپذیر شویم. ما ایدئولوژی خمینی را در کانون اصلی‌اش یعنی زن‌ستیزی شکست دادیم که توانستیم برابری زن و مرد را به‌طور حقیقی برقرار کنیم . ما یک رهبری با همین طینت و با همین سرشت یعنی پاک و رها را انتخاب کردیم و از آن پیروی کردیم و سر بر راهش گذاشتیم که توانستیم یک مقاومت منسجم و مستحکم داشته باشیم.

این راز مقاومت ماست و خوشبختانه امروز نسل جوان و رویان ما در شهرهای ایران به‌این راز پی برده‌اند و به‌این مقاومت رو آورده‌اند و می‌شنویم که هر روز آخوندها از این واقعیت در حال گسترش جیغ و فریاد می‌کشند.

امروز من و خواهرانم و برادرانی که در این بزرگداشت حاضر هستند یادآور آن روز بزرگ و خونین هستیم.

از آن‌روز تا امروز، مردم و مقاومت ایران راه بس درازی را طی کرده‌اند. در بغرنج‌ترین شرایط داخلی، منطقه‌یی و بین‌المللی و با عبور از سخت‌ترین آزمایشها و سهمگین‌ترین خطرها. با ۱۲۰هزار شهید راه آزادی، از جمله ۳۰هزار قتل‌عام شدگان ۶۷ و با بیش از ۱۵۰۰ شهید قیام، پرچم سرنگونی به‌دست راهبران آزادی برافراشته و در اهتزاز است.

و امروز در سالگرد ۳۰خرداد ما با کهکشان شهیدان و با رهبری پاکبازمان برای این‌که مجاهدی باشیم که تمامی لحظه‌ها و نفسهایمان در مسیر خلق و انقلاب و قیام و شورش برای سرنگونی و رقم زدن آینده آزاد و درخشان میهنمان باشد، تجدید عهد می‌کنیم.

آری، مجاهد راه خدا و خلق هر صبح خود را با یادآوری این عهد خونین با تکیه بر آموزه‌های انقلاب رهایی‌بخش مریم آغاز می‌کند و هر شام با همین عهد و پیمان برای صبحی دیگر آماده می‌شود.

نسل ما یک روز انتخاب کرد که مقاومت در مقابل رژیم شروع کند و بی‌تردید و بی‌تردید روزی هم که کار این رژیم را تمام کند و سرنگون‌اش کند فرا خواهد رسید.

هرمن ترتش نماینده پارلمان اروپا از اسپانیا

ما در لحظه‌یی قرار داریم که رژیم ایران به‌رغم سیاست مماشات و همهٔ همدستی‌ها با رژیم با شیوه‌های بسیار غیرقابل دفاع در بسیاری از کشورهای غربی و با شرم باید بگویم که در کشورهای اروپایی هم، ولی رژیم در وضعیت بسیار بحرانی قرار گرفته و مقاومت روزبه‌روز قدرتمندتر می‌شود و ما این روند طی سالهای اخیر شاهد بوده‌ایم و گسترش چشمگیر مقاومت در جریان نبرد خودمان با این دشمن مشترک، دشمن مردم ایران و دشمن تمام آزادیخواهان و علاقمندان دموکراسی در سراسر جهان. ما هم‌چنین شاهد احزابی هستیم که توسط رژیم آخوندی تأمین مالی شده‌اند و حتی به قدرت رسیده‌اند؛ حتی در اسپانیا شاهد احزابی هستیم که رژیم هزینه‌های آنها را پرداخت کرده و اینها به قدرت می‌رسند. بنابراین ما در جریان مبارزه برای دموکراسی در اروپا، در آمریکا و در ونزوئلا و هر جا. . . می‌بینیم که اینها همه نیروهای شروری هستند که به‌نحوی به رژیم ایران راه می‌برند.

ریتا زوسموت، رئیس سابق مجلس فدرال آلمان

دوستان عزیزم در اشرف۳،

خوشحالم که الآن با شما صحبت می‌کنم. احساس می‌کنم که مدت زیادی از شما جدا بوده‌ام. فکر می‌کردم که خیلی سریعتر این مدت سپری شود اما مطمئن هستم که راهها باز خواهد شد و من می‌توانم مجدداً به‌دیدارتان بیایم. این یکی از هدفهای ماست.

در هر دو باری که من از شما دیدن کردم، از سرزندگی فزاینده شما و از میزان ساخت و ساز و بازسازی صورت گرفته توسط شما شگفت‌زده شدم. هر کس از من بپرسد که اشرف۳ با چه ویژگی برجسته می‌شود می‌گویم: شما (اشرفیان) کسانی هستید که از آنچه که کهنه است، از آنچه نابود شده و از «هیچ چیز» به‌ناگهان دوباره چیز جدیدی خلق می‌کنید و نشان می‌دهید که فرهنگ شما نابود شدنی نیست.

من خاطره حملات خونین به اشرف را به‌یاد می‌آورم، اما نیروی مقاومت شما، اشتیاق شما به آزادی، عدم خشونت، صلح و عدالت قویتر بود.

مردمی که از دهه‌ها پیش در نظامی به‌سر برده‌اند که رنگ آزادی را ندیده‌اند و یا میزان ناچیزی آزادی را تجربه کرده‌اند، به دیگران نشان می‌دهند که تشنه آزادی هستند.

وقتیکه من به زندگی شما، زنان و مردان عزیز اهل اشرف فکر می‌کنم، در حقیقت مشخص می‌شود که ما به‌دنبال الگوهایی هستیم. الگوهایی که نحوه‌ای متفاوت از برخورد زنان و مردان با یکدیگر را نشان می‌دهند.

زندگی در مشارکت، برابری و هم ارز بودن، به‌گونه‌یی که برای زنان در اجتماع یک موقعیت متفاوت و یک سطح دیگری از به‌رسمیت شناخته شدگی امکان‌پذیر می‌شود. چیزی که برای مدتهای طولانی وجود نداشته و در یک سری از کشورها هنوز هم وجود ندارد. پیش از آن که شما فردی را یک مرد یا یک زن ببینید، او را یک انسان می‌بینید. دیگر چیزی به‌ اسم جنس قوی مرد و یا جنس ضعیف زن اعتبار پیدا نمی‌کند. بلکه هر دوی آنها انسان هستند. و الگوی درخشان شما خانم رجوی است زیرا هدف اصلی او به‌تأکید برابری، ارزش‌گذاری برابر و به‌رسمیت شناختن متساوی زنان و مردان و مردان است. آن هم نه در مواضع پایین‌تر بلکه در مواضع رهبری کننده.

[شما زنان] با برعهده گرفتن مسئولیت و شکل دادن امورات به مردم نشان می‌دهید که ما عاجز نیستیم. برابری بین زن و مرد مهمترین سرمایه شما برای آزادی پایدار و دموکراسی در ایران و سراسر جهان است.

از این‌رو یکبار دیگر در اینجا می‌گویم که انسان‌هایی که از ۴دهه پیش توسط یک دیکتاتوری سرکوب می‌شوند، آنها عامل تحقق صلحی عاری از خشونت در ایران می‌شوند. شما به‌اندازه کافی از خشونت رنج برده‌اید. مسأله قطبی کردن شرایط نیست، بحث مقاومت و تغییر در میان است.

تغییراتی که شما تجربه می‌کنید و تغییراتی که موجب خوشحالی مردم می‌شود هرجا نمودهایش را مشاهده می‌کنند. چهل سال مقاومت خستگی‌ناپذیر و به‌قول فرانسویها «رزیستانس»، این چیزی است که همه ما مردم در سراسر جهان به انحاء و درجات مختلف شاهدش بودیم.

اما این مقاومت همواره نیازمند الگوهایش بوده است و این آن چیزی است که شما در زندگی پیشه خود کرده‌اید. وگرنه برای شما در آلبانی هم نمی‌توانست موفقیتی در کار باشد. با سپاس از آلبانی و با سپاس بسیار بیشتر از شما.

من برای شما شجاعت، شهامت و توان خلاقیت بیشتر آرزو می‌کنم و امیدوارم که خیلی زود همدیگر را ببینیم.

سناتور مارگاریتا دوران وادل از اسپانیا

دوستان عزیز افتخار بزرگی است که در این کنفرانس با شما همراه باشم آن هم در سالی که این مراسم به‌علت کرونا به‌صورت اینترنتی برگزار می‌شود.

سالی که مقاومت در ایران اوج گرفته است و البته فعالیت‌های کانونهای شورشی از عوامل مهم اعتلای مقاومت در ایران بوده است.

هم‌چنین درود می‌فرستم به دوستانم در اشرف ۳ که از پایه‌های محکم مقاومت هستند.

در شرایط فعلی بزرگترین پیامی که می‌توانیم به مردم ایران بدهیم این است که آزادی دور نیست و حمایت‌های ملل دیگر هم البته کمک کننده است.

به‌عنوان نمونه حمایت دو حزبی اخیر نمایندگان مردم آمریکا از مردم و مقاومت ایران مهم است. امیدوارم که اروپا هم دست به اقدام مشابهی بزند تا ما هم بتوانیم بگوییم که اروپا هم در کنار مردم ایران است.

وقتی که من یک روزنامه‌نگار بودم به‌خوبی متوجه شدم که دیکتاتوریها از تبلیغات برضد مردمشان استفاده می‌کنند و این را در مورد رژیم ایران به‌خوبی دیدم، دیدم رژیم چگونه از پروپاگاندا برای ضدیت با مقاومت استفاده می‌کند و بسیار هم استفاده می‌کند فقط رژیمی که از آلترناتیوش وحشت داشته باشد مبالغ هنگفتی هزینه می‌کند تا مقاومتش را بدنام کند و البته ما ساده نیستیم که فریب این کارها را بخوریم.

خانم رجوی به شما درود می‌فرستم و آرزوی پیروزی برایتان دارم.

فیصل الروفوع وزیر سابق اردن

تشکر می‌کنم از مقاومت ایران و حامیان مقاومت به‌خاطر تعهدشان به برپایی کشوری آزاد توأم با دموکراسی و برابری.

برادر قهرمانم مسعود رجوی و همین‌طور خواهر عزیزم رئیس‌جمهور مقاومت ایران مریم رجوی و خواهران و برادرانم در اشرف۳، خوشحالم که در کنار شما هستم به‌خاطر گرامی داشت مقاومتی که یادآوری آن برای همهٔ ما گرامی است. روز زندانیان سیاسی و شهیدان، مقاومتی که مسعود رجوی رهبری کرده.

واقعیت این است مردم ایران در سخت‌ترین مراحل تاریخی خود هستند. به‌خاطر سرکوبهای دیکتاتوری مذهبی دزدی که انقلاب مردم را در سال۱۹۷۲ ربود و مردم را از آزادی محروم کرد.

مردم ایران با ۱۲۰هزار شهید، نیم میلیون زندانی سیاسی و ۳۰هزار زندانی قتل‌عام شده در برابر این رژیم مقاومت کرده‌اند.

قاتلان مردم به مجازات نرسیده‌اند و این موضوع را می‌خواهند در سطح بین‌المللی مسکوت بگذارند.

رژیم ایران در دوران کرونا میلیاردها دلار صرف صدور تروریسم کرده است در حالی که روزانه در ایران بسیاری قربانی کرونا می‌شوند. در زندانها هم زندانیان قربانی کرونا شده‌اند. صرف ۳۰میلیارد دلار برای حفظ دیکتاتوری اسد، و مبارزه با مردم سوریه توسط رژیم نشان می‌دهد که رژیم ایران علاقه‌یی به حفظ جان مردم ایران ندارد و رژیم و کرونا علیه مردم ایران هم دست هستند.

رژیم ایران به‌رغم این‌که به‌دلیل کاهش فروش نفت و کسری بودجه کشتی‌اش به گل نشسته و با بحرانهای مختلفی روبه‌روست و با وجود کرونا، جامعه انفجاری، احتمال از سرگیری قیامها، بحرانهای داخلی، هم‌چنان به دخالت در کشورهای منطقه ادامه می‌دهد و امنیت و ثبات کشورهای منطقه را تهدید می‌کند. به همین دلیل همهٔ خلقهای منطقه استقرار صلح و آزادی در منطقه را مشروط به تغییر این رژیم می‌دانند.

با بهترین درودها به مسعود رجوی و مریم رجوی و اعضای مقاومت ایران و حامیانش.

اینگرید بتانکور سناتور سابق و کاندید ریاست‌جمهوری کلمبیا

ما داریم یک عمر را یک عمر ۱۸-۲۰ساله مبارزه با این رژیم را پشت سر می‌گذاریم.

در خرداد سال۶۰ تمامی آزادیها از بین رفت و هواداران مجاهدین دستگیر شدند.

مجاهدین دعوت به اعتراض کردند فقط در تهران نیم میلیون نفر پاسخ مثبت داده و به خیابان آمدند و به سوی پارلمان حرکت کردند اما رژیم دستور شلیک به سوی جمعیت داد و شروع به اعدام آنها کردند و این شروع یک قتل‌عام و یک کابوس بود و شروع یک سرفصل!

شروع یک مقاومت تمام‌عیار از سوی سازمان مجاهدین.

بنا بر لیستی که مجاهدین جمع‌آوری کرده‌اند بیش از ۱۲۰هزار نفر اعدام شده‌اند.

در حالی که بسیاری نیز در جنگ ایران و عراق کشته شدند.

این نشان می‌دهد که رژیم چگونه تلاش می‌کرد روی اوضاع داخلی سرپوش بگذارد.

سپس کارزار شیطان‌سازی مجاهدین از سوی رژیم شروع شد، کارزاری که مقدمه از بین بردن مجاهدین بوده.

اما برخلاف رژیم این مردم ایران بوده که هرگز دست از مقاومت در برابر رژیم نکشیدند.

نمی‌توان این واقعیت را نادیده گرفت که مردم ایران در سال‌های اخیر پیوسته مخالفت خود با رژیم را اعلام کرده‌اند.

رژیم هم مستمراً تلاش کرده و می‌کند که با برخورد و با قطع اینترنت و… قیام را متوقف کند.

این قیام اخیر نشان داد که می‌توان رژیم را سرنگون کرد.

امسال یعنی ۲۰۲۰ رژیم از کرونا برای فرو نشاندن قیام مردم استفاده کرده است.

رژیم به‌جای این‌که جان مردم ایران را نجات دهد تلاش کرد با افزودن به جیره مزدورانش خودش را نجات دهد

سازمان مجاهدین تنها سازمانی است در جهان که به‌طور کامل بر ابری جنسی را برقرار کرده است تصویر کنید در برابر زن‌ستیزترین رژیم یک زن قرار دارد زنی که به‌خوبی می‌داند نگذارد رژیم از اسلام سوء‌استفاده کند زنی که دنیای مدرن را به‌خوبی می‌شناسد.

اکنون ایران در وضعیت فاجعه‌باری است.

رژیم هم البته در وضعیت نابسامانی است و سران آن هم می‌دانند که دیگر بازی تمام است.

و ما هم اینجا هستیم که از مقاومت شما و آزادی ایران حمایت کنیم.

ما در کلمبیا استقلال خود را با فراخوانهایمان به پیش بردیم.

برای شما آرزوی پیروزی می‌کنم.

میشل دووکلور عضو پارلمان فرانسه رئیس کمیته پارلمانی برای آزادی ایران

خانم رئیس‌جمهور، خانم‌ها و آقایان دو روز پیش فرانسه سالگرد صدور پیام مقاومت دو گل برای مقاومت را گرامی داشت این سخن‌ها شعله مقاومت است و من همین شعله را سال گذشته در آلبانی هم یافتم وقتی که برای دیدن اشرف۳ رفته بودم مقاومتی در برابر یک دیکتاتوری مذهبی.

ایرانی که درگیر بحرانهای اجتماعی بود درگیر کرونا شد.

من می‌خواهم به‌ویژه درباره زنان و دختران ایرانی صحبت کنم که تحت ستم ویژه قرار دارند.

درست یک‌ماه پس از قتل رومینا اشرفی باز هم ۴مورد دیگر قتل‌های به‌اصطلاح ناموسی خبرشان می‌رسد قتل‌هایی که تحت حمایت قانون مذهبی حاکم صورت می‌گیرند. یکی از قوانین آیین دادرسی این رژیم می‌گوید قاتل به‌شرطی مجازات می‌شود که پدر یا پدر بزرگ مقتول نباشد.

این حمایت قاتل است

یکبار دیگر از خانم رجوی حمایتم را اعلام می‌کنم و به همه شما درود می‌فرستم

استیو مک کیب نماینده پارلمان انگلستان

۴۰سال از عمر حکومت مذهبی ایران می‌گذرد یک دیکتاتوری که اجازه بیان اعتقادات را از دیگران گرفته است اما در خلال تمامی اینها مقاومت ایران که تمامی این فشارها را تحمل کرده، رژیم نتوانسته آن را ساکت کند و این نشان می‌دهد که بازی ولی‌فقیه دیگر تمام است.

اکنون مردم ایران به‌خوبی می‌دانند که شورای ملی مقاومت و مریم رجوی می‌توانند کشورشان را به‌خوبی مدیریت کنند.

به همین علت است که رژیم تلاش می‌کند تصویر مخدوشی از مقاومت و رجوی در جهان منتشر کند.

من خودم یک گزارش از یکی از همکارانم در پارلمان انگلستان رابین کوربت داشتم که نشان می‌داد چگونه مخالفان ایرانی تحت بمباران تبلیغاتی رژیم قرار می گرفتند.

من خودم بارها از سوی سفارت یا مأموران ایران مورد تماس قرار می‌گرفتم که تلاش می‌کردند ما را از حمایت از مقاومت ایران بازدارند.

این البته کارکرد تمامی دیکتاتوریهاست و ما بچه نبودیم که فریب این کارها را بخوریم.

اکنون روشن شده که رژیم حتی از پیشبرد یک جنگ تبلیغاتی درست علیه مقاومت هم ناتوان شده و این نشان می‌دهد که رژیم به‌شدت تضعیف شده است.

اکنون جهان در دو سوی اقیانوس اطلس به یک درک مشترک از تروریسم رسیده است همان‌طور که حزب‌الله را در لیست تروریستی قرار داده‌اند.

در حالی که از سوی دیگر این مقاومت ایران است که پیشاپیش مجازات مرگ را ممنوع کرده است.

من از دولت انگلستان می‌خواهم که شناسایی مقاومت ایران را در دستور خود قرار دهد.

امری که دوستم رابین کوربت آن را دنبال می‌کرد. موفق باشید.

راما یاد وزیر سابق حقوق‌بشر فرانسه، معاون حزب رادیکال

در چهل سال نبرد برای آزادی و برابری فداکاریها شما چشمگیر بوده. شما این فداکاریها را برای بشریت کرده‌اید، انسانیتی که شما داشتید برای بشریت کافی است.

شما نبردهای بزرگ و سهمگینی را نه فقط برای نجات میهن و مردم خودتان بلکه برای بشریت به پیش می‌برید. پیروزیهای شما از آن تمامی بشریت است اما رنج‌های شما از آن شماست. در ۱۷ژوئن شما قیمت پرداختید، در این چهل سال در زندانها شما قیمت پرداختید، در قیام آبان شما قیمت پرداختید، در سقوط هواپیما شما قیمت پرداختید. دردهای دیروز و گذشته، چهره‌های مصمم کودکان و زنان در سیمای ۱۲۰هزار شهید بعد از انقلاب ضدسلطنتی، که اغلب از مجاهدین هستند، دیده می‌شود.

سازمان مجاهدین بی‌وقفه مبارزه‌اش را برای صلح و آزادی ادامه داده است. همهٔ این مقاومت از ۴۰سال پیش، از ۳۰خرداد شروع شد.

داستان این مقاومت داستان خیانت است. خیانت خمینی به انقلاب. در این مسیر موانع بیشماری در پیش مجاهدین بوده که مجاهدین از همه آنها پیروز بیرون آمده‌اند. سازمان مجاهدین توانسته اصول برابری را به پیش ببرد. چهل سال مبارزه شما، چهل سال شکست برای رژیم حاکم بر ایران بوده است.

پیروزی بزرگ شما ارتقاء زنان است. مقاومت شما زنان در کانون خود قرار داده است. بیداری جوانان پیروزی شماست.

امیدی که در چشمان شما می‌بینم، نوری که هیچ‌کس و هیچ چیز نمی‌تواند خاموش کند و این امید ضامن پیروزی شماست.

ما با هم هستیم. دیروز امروز فردا.

آنتونیو تاسو-نماینده پارلمان ایتالیا

در ایران یکی از کهن‌سال‌ترین تمدنهای بشری که برای اولین بار منشور حقوق‌بشر را به دنیا ارائه کرد، یک فاشیسم دینی حکمفرما است. اعدام ۱۲۰هزار مخالف، قتل‌عام ۳۰هزار زندانی سیاسی تنها طی دو-سه ماه، سرکوب نهادینه شده زنان بخشی از کارنامه سیاه این رژیم است. رژیمی که در قیام سال گذشته در اعتراض به گران شدن قیمت بنزین فقط طی دو روز ۱۵۰۰نفر را کشت و هزاران نفر را دستگیر کرد که هم‌چنان زندانی و در زیر شکنجه‌اند.

من همینجا از دولتهای اروپایی و از دولت خودم خواهان اقدام مشخص هستم. یک گام ضروری در این مسیر اعزام هیاتهای حقیقت‌یاب برای بازدید از وضعیت زندانیان به‌ویژه زندانیان سیاسی و زندانهای زنان در ایران است و پشتیبانی از مقاومت و مردم ایران برای این‌که بتوانند قاتلان بهترین فرزندانشان را به پای میز عدالت بکشانند.

من شخصاً ایستادن در طرف مردم ایران و در طرف مقاومت سازمان‌یافته‌اش برای آزادی و دموکراسی تحت هدایت مریم رجوی را انتخاب کرده‌ام.

زنده باد آزادی، زنده باد مردم و جوانان بپاخاسته ایران، زنده باد ایران آزاد.

به زبان فارسی: حاضر حاضر من یک اشرفی هستم.

سخنرانی مریم رجوی در گردهمایی به‌مناسبت آغاز چهلمین سال مقاومت سراسری

مریم رجوی: ۳۰ خرداد، دو سرنوشت و دو افق تاریخی را مرزبندی کرد

روز شهیدان و زندانیان سیاسی
هم‌میهنان!
شورشگران و قیام‌آفرینان، کانون‌های شورشی!
خانواده‌های شهیدان و زندانیان سیاسی!
سی خرداد آغاز چهلمین سال مقاومت سراسری در برابر استبداد مذهبی، روز شهیدان و زندانیان سیاسی و سالروز تأسیس ارتش آزادی‌بخش ملی ایران، فرخنده و گرامی باد.

به‌خالقان این نقطه عطف بزرگ تاریخ معاصر، به‌ویژه به ‌مسعود رجوی رهبر این قیام تاریخی، درود!
***
به‌نسل ۳۰ خرداد و کهکشان شهیدان‌اش از اشرف و موسی تا صدیقه و ندا تا آخرین شهید کانون‌های شورشی درود، درود، درود!

سی خرداد مرز میان استبداد و آزادی

در تاریخ معاصر ایران، هیچ واقعه‌یی به‌اندازه ۳۰ خرداد، مرزهای عمیق میان جبهه آزادی و استبداد را بارز نکرده است و هیچ سرفصلی به ‌این اندازه مایه تکامل جامعه ایران در جهت آزادی و عدالت نشده است.
این تقابل در درون جنبش مشروطه نیز وجود داشت؛
این تقابل در جنبش ملی شدن نفت به‌ رهبری دکتر مصدق فقید هم وجود داشت؛‌
اما در تاریخ یک سده اخیر هیچ‌گاه به‌ چنین مرزبندی آشکاری بالغ نشده بود.

پس ۳۰ خرداد، سره را از ناسره جدا کرد. میان دو مسیر، دو سرنوشت و دو افق تاریخی مرزبندی کرد:
مرز میان استبداد و آزادی،
مرز میان خرافه و ارتجاع با اسلام آزادی و رهایی،
مرز میان اپورتونیسم و چپ‌نمایی و ژست‌های میان تهی، با فداکاری و قیمت‌دادن،
مرز میان سر خم کردن در برابر فاشیسم دینی و هم‌جبهه شدن با شیخ و شاه با مرزهای سرخ و شعله‌ور ایستادگی، سرفرازی و سربداری.
مرز میان آنچه نباید کرد و آنچه باید کرد.
مرز میان تسلیم و سازش با مقاومت به هرقیمت و مرز میان ندامت و تواب‌گری با مجاهدت و مبارزه و ایستادن بر سر موضع یعنی بر سر عهد و پیمان و اصول خدشه‌ناپذیر.
۳۰ خرداد به لحاظ تاریخی آن روی سکه و نقطه مقابل ۲۸ مرداد است. در ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ احزاب زمانه در انفعال و یاس فرو رفتند و از دور خارج شدند. اما در ۳۰ خرداد به وضوح وروشنی می‌توان دید که در ایستادگی ومقاومت: از آن ماست پیروزی، از آن ماست فردا ...
دو روز پیش رئیس جمهور فرانسه، امانوئل ماکرون، در هشتادمین سال فراخوان ژنرال دوگل به مردم فرانسه برای شورش علیه سازش و تسلیم و برای ادامه مقاومت، فراخوان او به زنان و مردان با اراده را یادآوری کرد که هرگز شکست را نپذیرند و به تسلیم تن ندهند......

سناتور رابرت توریسلی:

بعد از این همه زمان که گذشته، بیش از همیشه امید داریم. زیرا بسیاری چیزها تغییر کردند و تغییرات پایه‌یی ایجاد شده. تغییر در تقدیر است، چرا؟ زیرا ما تحت رهبری خانم مریم رجوی هرگز سازش نکردیم. ما از تصور یک ایران آزاد، مستقل و دموکراتیک، با برابری جنسیتی، با فرصتهای برابر برای همه مردم و با صلح با همسایگانش و یک اقتصاد آزاد و روشن، هرگز در این رابطه با آخوندها مذاکره نکردیم، در سخت‌ترین شرایط، در سخت‌ترین رنجها و ستمها با از دست دادن دهها هزار نفر از قهرمانان و شهدا که در سال۱۹۸۱ (سال ۱۳۶۰) آغاز شد و تا همین امروز در خیابان‌ها و شهرهای ایران ادامه دارد. هرگز لحظه‌یی نبود که از این کوتاه بیاییم و سازش بکنیم. به همین دلیل است که امروز باید جشن بگیریم.

سپاه پاسداران و رژیم فراتر از هر آنچه که در تصور می‌بود به جنایت دست زدند، برای این‌که در حاکمیت بمانند. نه فقط در خیابان‌ها و زندانها بلکه حتی با فشار اقتصادی که بر مردم ایران وارد می‌کنند، مردم را در واقع یک نسل از مردم رو از چشم‌اندازهای سیاسی و اقتصادی محروم کردند. فراتر از هر آنچه که ما باور داشتیم. این البته نتیجه نهایی را تغییر نمی‌دهد. همه مردم هر میزان که سرکوب شده باشند، النهایه همه دیکتاتورها یک پایان دادند. رژیم البته این فرجام را به تأخیر انداخته و باعث شده که مردم ایران بیش از پیش و بیش ار حد انتظار و باور ما رنج بکشند؛ اما مهم این است که هنوز امروز می‌بینیم در این نبرد در چه نقطه‌یی ایستاده‌ایم.

من طی ۳۰سال گذشته در این مبارزه، شرکت داشتم. این یکی از پرافتخارترین جنگهای زندگی من بوده است. تمام آن شبها در حالی که در اشرف، سپاه پاسداران دست به جنایت می‌زد و با موشک به آنها (در لیبرتی) حمله می‌کرد و آنها را به‌قتل می‌رساند. آنهایی که حتی روی تختهای بیمارستان کشته شدند، ما چگونه آن رنجها را تحمل کردیم و از آنها عبور کردیم و رسیدیم به اینجا و دیدیم که خانم رجوی چگونه آن تصمیم‌های سخت را گرفت و در دفاع از اشرف چه زخمهایی بر تن این مقاومت وارد شد؛ از اشرف به بغداد و از بغداد به آلبانی؛ جایی که بتوانند بار دیگر سازمان پیدا کنند و آزادانه بجنگند بدون این‌که در معرض تروریسم باشند و شما این‌گونه توانستید در موضع تهاجمی قرار بگیرید. من تصمیم‌گیریها را شاهد بودم و وقتی که تاریخ انقلاب نوین مردم ایران نگاشته شود، همه شاهد این فصول افتخار آمیز از رهبری خواهند بود. این‌که چگونه تصمیمات سختی برای پیشروی و برای سازماندهی مجدد گرفته شد؛ و امروز در خیابان‌های تهران و در سراسر ایران شواهدی را می‌بینیم که حاکی از صحت آن تصمیمهاست. آنچه که روزی چند اعتراض کننده بود، امروز هزاران است. کسانی که آن موقع غیرسازمان‌یافته بودند، امروز در کانون‌های‌ شورشی سازمان پیدا کرده‌اند و در هر شهر و در هر خیابان در سراسر ایران، شعارها و بیانیه‌ها، همآهنگ و مؤثر و همه اینها دارد قدرت حرکت را به جنبش می‌بخشد.