افزايش شمار قربانيان محاصره پزشكي ليبرتي به 22 تن

ونايي 51 ساله از مسئولان سازمان مجاهدين خلق و عضو شوراي ملي مقاومت ايران، 36 سال پيش با هدف مبارزه براي آزادي به صفوف اين سازمان پيوست.وي در فاصله سالهاي 1360 تا 1365 دو بار دستگير و بيش از 4سال را در زندانهاي اوين و قزل‌حصار تحت شكنجه بود.خواهر بزرگتر او و همسر خواهرش در سال 1960 در زندان ديزل آباد شهر كرمانشاه اعدام شده بودند.
ونايي بر اثر محاصره پزشكي غيرانساني اعمال شده بر اشرف و ليبرتي طي ساليان اخير از بيماري سرطان رنج مي برد و نيروهاي عراقي تا توانستند در معالجه و مداواي او كارشكني كردند و شكايتهاي مداوم به ملل متحد و مقامات آمريكايي در اين خصوص به هيچ نتيجه يي نرسيد.ونايي طي نامه يي به دفتر حقوق بشر يونامي در 5 آبان 1392 گفت : " من مبتلا به سرطان هستم دوبار تحت عمل جراحي قرار گرفتم و 6 بار نيز طي چهار ماه گذشته شيمي درماني شدم.وضع سلامتي من بسيار وخيم شده و در ماه گذشته دچار خونريزي و درد شديد شده ام.من نياز به عمل جراحي اورژانس ديگري دارم زيرا وضعيت سلامتي من در شرايط كنوني غير قابل تحمل است.روز سه شنبه اول آبان در ساعت 7 صبح به درمانگاه عراقي داخل كمپ رفتم تا به بيمارستان يرموك منتقل شوم اما تا ساعت 12 ظهر منتظر ماندم براي انتقالم به بيمارستان پيگيري بسيار كردم اما موفق نشدم از زندان ليبرتي به بيمارستان بروم.روز يكشنبه 5 آبان نيز از ساعت 7 صبح تا اين لحظه يعني ساعت ۱۰.۳۰ در برابر درمانگاه در انتظار اين هستم كه به بيمارستان يرموك فرستاده شود اما تا كنون اميدي به رفتن به بيمارستان نيست .. ما حتي از همان مداواي حداقل كه تا ماه گذشته داشتيم نيز محروم شديم.محروم كردن از رسيدگي پزشكي، زجركش كردن به حساب مي آيد.متأسفانه تيمهاي ناظر يونامي كه از اول از اين موضوع مطلع شدند هيچ كاري نكرده اند و نظاره گر مرگ ما هستند ".
مقاومت ايران طي بيانيه خود ملل متحد و آمريكا را مسئول امنيت و سلامت ساكنان كمپهاي اشرف و ليبرتي دانست و آنها را به ممانعت از تكرار اين فجايع و اقدام فوري و الزام آور به‌منظور برداشتن كامل محاصره پزشكي و دست‌يابي ساكنان به خدمات پزشكي فراخواند».
روزنامه الدستور- اردن18آبان 1393 ـ 9 نوامبر 2014